Mañana me voy de viaje
Recitado.
Mañana, mañana, mañana me voy de viaje.
Voy a echar a andar por un sendero, largo,
verde arena y mar
y lo voy a ir enrollando, en un ovillo,
p'a guardármelo, en el corazón,
cuando no tenga la cordillera, blanca,
y me falte el beso, rico, de mi negra linda y buenamoza.
A ver si así no me pierdo caminando por ahí.
Mañana, mañana me voy de viaje.
Voy a pasar, un segundo nomás, cabalgando
por la enorme y silenciosa Patagonia,
y entre oveja y ovejero, petróleo y petrolero,
coirón y coironero, ñandú y ñanduero,
voy a inventar la forma de llevarme el viento
p'a que me cante, en las noches lejos, su cueca larga.
Mañana, mañana me voy de viaje.
En Coyhaique me voy a trenzar un lazo,
con el cuero de una vaca "charolé" con pelo y too,
y voy a amarrar, con él,
el camino que baja a Puerto Aysén.
Voy a detenerme ante el "velo de la novia"
y voy a dejar, allí, los recuerdos ingratos
que me anduvieron hiriendo, tamién, alguna vez,
profundo y doloroso el corazón.
Mañana, mañana, mañana me voy de viaje.
Voy a hacerme un chaleco
de cuero de cordero
p'a ver si los fríos del mundo
son capaces de llegarme hasta el pellejo.
Mañana, mañana me voy de viaje.
Voy a llevarme un bote chilote,
con una mitológica leyenda,
y me voy a hacer a la mar, desde un canal,
cantando "seguidilla" y "cueca".
Voy a llevarme la receta
de un "curanto" en Puerto Montt,
una foto en el lago "Llanquihue"
con un pescao, "de este volao", atravesao en el hocico.
Mañana me voy de viaje.
Voy a llevarme, del Sur, una araucaria,
un trozo de volcán,
mi imagen reflejada en las aguas del río Calle Calle
y la mano, generosa y chilenaza,
del amigo que nunca falta por donde uno ande.
Mañana me voy de viaje.
Canto.
En el río Calle Calle
se está bañando la luna,
se está bañando desnuda
toda vestida de espuma.
Voy cantando por el río
mientras la luna se baña,
la noche canta conmigo
y yo canto con el alma.
Recitado.
P'tas ¿En qué parte del mundo, por ejemplo,
me voy a poder hacer una chupilca
con vino tinto, generoso,
y harina tostá, recién sacá de la callana?
voy a pedirle un poco a un compadre que tengo por ahí
y la voy a juntar con la del guatón del fundo grande
y me voy a curar hasta las patas.
¡Curao se arregla el mundooooo!
Si tengo que mandarme a cambiar,
¡putas! me voy poh,
pero me llevo a too mi Chile metío, en un paquete,
a ver si un aduanero, intruso y narigón, me lo trajina.
Mañana me voy de viaje.
Canto.
En el río Calle Calle
se está bañando la luna,
se está bañando desnuda
toda vestida de espuma.
Recitado.
Voy a llevarme un trocito del Morro de Arica,
un "chino" de Iquique,
un "jote" de la plaza de Antofagasta,
un "choclo" de Calama, un "pimiento" de Copiapó,
un "pajarete" de Vallenar, un "cura" de La Serena,
un "dulce" de La Ligua, un "choro" de Valparaíso,
un turco de Patronato,
un "pato malo" de la José María Caro,
un "maricón" de San Camilo, un huaso de Talca,
una torta de Curicó, una longaniza de Chillán,
un "mariscal" de Talcahuano, dos copihues del Ñielol.
Voy a llevarme dos espuelas
que canten como campanitas de plata
y un "chamanto" de huaso, de Doñihue,
donde están las viejas que tejen lindo
y por donde, tamién pasé, con mis canciones,
y la gente me quiso.
Voy a llevarme un par de "ojotas" de "gañán",
un "poncho" araucano y un perro compañero.
De esos perros flacos, de esos perros güenos,
de esos perros sin raza reconocía, de esos perros chilenos
de esos que se mueren al lado de su amo, sin una sola queja,
de puro nobles que son,
de esos que no hay necesidad de llevarlos a la peluquería,
a que les corten el pelo, les pinten las uñas,
y les pongan un collar y una correa, en el cogote,
p'a sacarlos, en la mañana, a cagar a la calle.
Mañana, mañana me voy de viaje.
Canto.
En el río Calle Calle
se está bañando la luna,
Recitado.
Voy a llevarme el abrazo bien apretao
de un minero, del carbón, de Lota
y la mirada, eternamente, preguntando
¿Por qué? de sus hijos.
Quiero llevarme un poquitito de sal,
un poquitito de cobre, un poquitito de trigo,
¡putas! un pedacito de mar, con pescador y too,
Quiero llevarme eso, todo eso,
y mucho más que eso.
Quiero llevarme cuarenta versos
que hagan saltar, de gusto, a los Chilenos que viven lejos,
que no tienen de Chile más que un lejano recuerdo
y que viven esperando el ansiado y anhelado regreso.
Quiero llevarme eso, todo eso,
y mucho más que eso.
Toma viejo amigo mi copla nueva,
aquí estoy, con mi herida, cantándote mis versos.
Mañana nadie sabe si seguiré con vida,
¡putas! mañana ni yo mismo sé si cantaré de nuevo.
Te prometí quinientas coplas,
Te prometí quinientas coplas,
el resto ¡carajo! te lo debo.
Todavía no termino (güeón); me falta un ¡Viva Chile!
un ¡Viva Chile, grande, para empezar de nuevo.
¡VIVA CHILE!
Morgen ga ik op reis
Recitado.
Morgen, morgen, morgen ga ik op reis.
Ik ga lopen op een pad, lang,
groen zand en zee
en ik ga het oprollen, in een bol,
om het te bewaren, in mijn hart,
wanneer ik de witte bergen niet heb,
en het rijke, zoete, kusje van mijn mooie zwarte.
Kijken of ik zo niet verdwijn terwijl ik daar loop.
Morgen, morgen ga ik op reis.
Ik ga even, maar een seconde, rijden
door de enorme en stille Patagonië,
en tussen schapen en herders, olie en olieboorders,
coirón en coironero, ñandú en ñanduero,
ga ik de manier uitvinden om de wind mee te nemen
zodat hij me zingt, 's nachts ver weg, zijn lange cueca.
Morgen, morgen ga ik op reis.
In Coyhaique ga ik een lus maken,
met de huid van een 'charolé' koe met haar en al,
en ik ga daarmee,
de weg vastbinden naar Puerto Aysén.
Ik ga stoppen voor de 'sluier van de bruid'
en daar de pijnlijke herinneringen achterlaten
die me ook ooit hebben verwond,
diep en pijnlijk in mijn hart.
Morgen, morgen, morgen ga ik op reis.
Ik ga een vest maken
van lamshuid
om te zien of de koude van de wereld
in staat is om me tot op mijn huid te raken.
Morgen, morgen ga ik op reis.
Ik ga een Chilote-boot meenemen,
met een mythische legende,
en ik ga de zee op, vanuit een kanaal,
zangend 'seguidilla' en 'cueca'.
Ik ga het recept meenemen
van een 'curanto' in Puerto Montt,
een foto aan het 'Llanquihue' meer
met een vis, 'van dit soort', door zijn bek.
Morgen ga ik op reis.
Ik ga een araucaria uit het Zuiden meenemen,
een stuk vulkaan,
mijn afbeelding weerspiegeld in de wateren van de Calle Calle rivier
en de genereuze en Chileense hand,
vriend die nooit ontbreekt waar je ook gaat.
Morgen ga ik op reis.
Canto.
In de Calle Calle rivier
baddert de maan,
ze baadt naakt
helemaal gekleed in schuim.
Ik zing langs de rivier
terwijl de maan zich baadt,
de nacht zingt met me mee
en ik zing met mijn ziel.
Recitado.
P'tas, in welk deel van de wereld, bijvoorbeeld,
kan ik een chupilca maken
met rode wijn, genereus,
en geroosterde bloem, net uit de callana?
Ik ga een beetje vragen aan een maat die ik daar heb
en het combineren met dat van de dikke van de grote boerderij
en ik ga me helemaal bezatten.
¡Curao se arregla el mundooooo!
Als ik moet veranderen,
¡putas! dan ga ik,
maar ik neem heel mijn Chili mee, in een pakket,
om te zien of een douanier, indringer en met een grote neus, het me afpakt.
Morgen ga ik op reis.
Canto.
In de Calle Calle rivier
baddert de maan,
ze baadt naakt
helemaal gekleed in schuim.
Recitado.
Ik ga een stukje van de Morro van Arica meenemen,
een 'chino' van Iquique,
een 'jote' van het plein van Antofagasta,
een 'choclo' van Calama, een 'pimiento' van Copiapó,
een 'pajarete' van Vallenar, een 'cura' van La Serena,
een 'dulce' van La Ligua, een 'choro' van Valparaíso,
een turk van Patronato,
een 'pato malo' van de José María Caro,
een 'maricón' van San Camilo, een huaso van Talca,
een taart van Curicó, een longaniza van Chillán,
een 'mariscal' van Talcahuano, twee copihues van Ñielol.
Ik ga twee sporen meenemen
die klinken als zilveren belletjes
en een 'chamanto' van huaso, van Doñihue,
waar de oude dames mooi weven
en waar ik ook ben gepasseerd, met mijn liedjes,
en de mensen me graag hadden.
Ik ga een paar 'ojotas' van 'gañán' meenemen,
een araucaanse poncho en een trouwe hond.
Van die magere honden, van die goede honden,
von die honden zonder erkende ras, van die Chileense honden
van die die naast hun baasje sterven, zonder een enkele klacht,
vanwege hun nobelheid,
van die die je niet naar de kapper hoeft te brengen,
om hun haar te laten knippen, hun nagels te lakken,
en ze een halsband en een riem om te doen,
om ze 's ochtends naar buiten te laten gaan om te poepen.
Morgen, morgen ga ik op reis.
Canto.
In de Calle Calle rivier
baddert de maan,
Recitado.
Ik ga de stevige omhelzing meenemen
van een mijnwerker, van de kolen, van Lota
en de blik, eeuwig, vragend
Waarom? van zijn kinderen.
Ik wil een beetje zout meenemen,
een beetje koper, een beetje tarwe,
¡putas! een stukje zee, met visser en al,
Ik wil dat meenemen, dat alles,
en veel meer dan dat.
Ik wil veertig verzen meenemen
die de Chileense mensen die ver weg wonen, van vreugde laten springen,
die van Chili niet meer hebben dan een verre herinnering
en die wachten op de verlangde en gewenste terugkeer.
Ik wil dat meenemen, dat alles,
en veel meer dan dat.
Neem mijn nieuwe copla, oude vriend,
hier ben ik, met mijn wond, jou mijn verzen zingend.
Morgen weet niemand of ik nog leef,
¡putas! morgen weet ik zelf niet of ik weer zal zingen.
Ik beloofde vijfhonderd coplas,
Ik beloofde vijfhonderd coplas,
de rest ¡carajo! dat moet ik je nog geven.
Ik ben nog niet klaar (güeón); ik mis een ¡Viva Chile!
een ¡Viva Chile, groot, om opnieuw te beginnen.
¡VIVA CHILE!
Escrita por: Lui Aguirre Pinto / Tito Fernández