Marina
Marina, flor querida
Pa mim bô tudo na vida
Mim jam crê voâ atê morrê
Amor, ligria e paz
Nha felicidade tá na bô mon
Um ca podê vivê sem bô
Bô ê um ser cheio de humanidade
Que Deus mandá pa munde
Pa consolança de nha tristeza
Bô ê um santa sem igual
Bô ê nha consolança jam crê oiob na nha altar
Sô na bô um tem fê
Pamô nha luz ta na bô coração
E aquele raiar ê um explendor
De amor na nôs vida
Marina
Marina, flor querida
Para mí, lo eres todo en la vida
No puedo creer que voy a morir
Amor, alegría y paz
Mi felicidad está en tu amor
¿Cómo se puede vivir sin ti?
Eres un ser lleno de humanidad
Que Dios mandó al mundo
Para consolar mi tristeza
Eres un santo sin igual
Eres mi consuelo, siempre en mi altar
Solo en ti tengo fe
Porque mi luz está en tu corazón
Y ese amanecer es un esplendor
De amor en nuestras vidas