395px

Zwarte Avonden

Tiziano Ferro

Sere Nere

Ripenserai agli angeli
Al caffè caldo svegliandoti
Mentre passa distratta la notizia di noi due
Dicono che mi servirà
Se non uccide fortifica
Mentre passa distratta la tua voce alla tv
Tra la radio e il telefono risuonerà il tuo addio

Di sere nere
Che non c'è tempo
Non c'è spazio
E mai nessuno capirà
Puoi rimanere
Perché fa male male
Male da morire
Senza te
Senza te
Senza te

Ripenserei che non sei qua
Ma mi distrae la pubblicità
Tra gli orari ed il traffico lavoro e tu ci sei
Tra il balcone e il citofono ti dedico I miei guai

Di sere nere
Che non c'è tempo
Non c'è spazio
E mai nessuno capirà
Puoi rimanere
Perché fa male male
Male da morire
Senza te

Ho combattuto il silenzio parlandogli addosso
E levigato la tua assenza solo con le mie braccia
E più mi vorrai e meno mi vedrai
E meno mi vorrai e più sarò con te
E più mi vorrai e meno mi vedrai
E meno mi vorrai e più sarò con te
E più sarò con te, con te, con te
Lo giuro

Di sere nere
Che non c'è tempo
Non c'è spazio
E mai nessuno capirà
Puoi rimanere
Perché fa male male
Male da morire
Senza te
Senza te
Senza te
Senza te

Zwarte Avonden

Zal denken aan de engelen
Bij de warme koffie als je wakker wordt
Terwijl het nieuws over ons tweeën afgeleid voorbij komt
Ze zeggen dat het me zal helpen
Als het niet doodt, maakt het sterker
Terwijl jouw stem afgeleid op tv voorbij komt
Tussen de radio en de telefoon zal jouw afscheid weerklinken

Van zwarte avonden
Waar geen tijd is
Geen ruimte
En nooit zal iemand het begrijpen
Je kunt blijven
Want het doet pijn, pijn
Pijn om te sterven
Zonder jou
Zonder jou
Zonder jou

Zou denken dat je hier niet bent
Maar de reclame afleidt me
Tussen de tijden en het verkeer, werk en jij bent er
Tussen het balkon en de intercom wijd ik mijn zorgen aan jou

Van zwarte avonden
Waar geen tijd is
Geen ruimte
En nooit zal iemand het begrijpen
Je kunt blijven
Want het doet pijn, pijn
Pijn om te sterven
Zonder jou

Ik heb tegen de stilte gevochten door erover te praten
En jouw afwezigheid gladgestreken met alleen mijn armen
En hoe meer je me wilt, hoe minder je me ziet
En hoe minder je me wilt, hoe meer ik bij je zal zijn
En hoe meer je me wilt, hoe minder je me ziet
En hoe minder je me wilt, hoe meer ik bij je zal zijn
En hoe meer ik bij je zal zijn, bij jou, bij jou
Dat zweer ik

Van zwarte avonden
Waar geen tijd is
Geen ruimte
En nooit zal iemand het begrijpen
Je kunt blijven
Want het doet pijn, pijn
Pijn om te sterven
Zonder jou
Zonder jou
Zonder jou
Zonder jou

Escrita por: Tiziano Ferro