The Sound Of Silence
Hello, darkness, my old friend
I've come to talk with you again
Because a vision softly creeping
Left its seeds while I was sleeping
And the vision that was planted in my brain
Still remains
Within the sound of silence
In restless dreams I walked alone
Narrow streets of cobblestone
'Neath the halo of a streetlamp
I turned my collar to the cold and damp
When my eyes were stabbed by the flash of a neon light
That split the night
And touched the sound of silence
And in the naked light I saw
Ten thousand people, maybe more
People talking without speaking
People hearing without listening
People writing songs that voices never share
No one dared
Disturb the sound of silence
"Fools," said I, "You do not know
Silence like a cancer grows
Hear my words that I might teach you
Take my arms that I might reach you."
But my words like silent raindrops fell
And echoed in the wells of silence
And the people bowed and prayed
To the neon god they made
And the sign flashed out its warning
In the words that it was forming
And the sign said, "The words of the prophets
Are written on the subway walls
And tenement halls
And whispered in the sounds of silence."
Het Geluid Van Stilte
Hallo, duisternis, mijn oude vriend
Ik ben weer gekomen om met je te praten
Omdat een visie zachtjes kruipt
Zijn zaadjes heeft achtergelaten terwijl ik sliep
En de visie die in mijn hoofd werd geplant
Blijft nog steeds bestaan
Binnen het geluid van stilte
In onrustige dromen liep ik alleen
Nauwe straatjes van klinkers
Onder de halo van een straatlamp
Draaide ik mijn kraag tegen de kou en nattigheid
Toen mijn ogen door de flits van een neonlicht werden gestoken
Dat de nacht doorkliefde
En het geluid van stilte raakte
En in het blote licht zag ik
Tienduizend mensen, misschien meer
Mensen die praten zonder te spreken
Mensen die horen zonder te luisteren
Mensen die liedjes schrijven die stemmen nooit delen
Niemand durfde
Het geluid van stilte te verstoren
"Dwazen," zei ik, "Jullie weten het niet
Stilte groeit als een kanker
Hoor mijn woorden zodat ik jou kan onderwijzen
Neem mijn armen zodat ik je kan bereiken."
Maar mijn woorden vielen als stille regendruppels
En echoden in de putten van stilte
En de mensen boetten en baden
Voor de neon god die ze maakten
En het bord flitste zijn waarschuwing
In de woorden die het vormde
En het bord zei: "De woorden van de profeten
Zijn geschreven op de wanden van de metro
En in de gangen van de huurkazernes
En gefluisterd in de geluiden van stilte."