Serenata Do Adeus
Ai, a lua que no céu surgiu
Não é a mesma que te viu
Nascer nos braços meus
Cai, a noite sobre o nosso amor
E agora só restou do amor
Uma palavra: Adeus
Ai, vontade de ficar mas tendo que ir embora
Ai, que amar é se ir morrendo pela vida afora
É refletir na lágrima, um momento breve
De uma estrela pura cuja luz morreu
Ai, mulher, estrela a refulgir
Parte, mas antes de partir
Rasga meu coração
Crava as garras no meu peito em dor
E esvai em sangue todo o amor
Toda desilusão
Ai, vontade de ficar mas tendo que ir embora
Ai, que amar é se ir morrendo pela vida afora
É refletir na lágrima um momento breve
De uma estrela pura
Cuja luz morreu
Numa noite escura
Triste como eu
Serenade van het Afscheid
Ai, de maan die aan de hemel verschijnt
Is niet dezelfde die jou zag
Geboren in mijn armen
Valt, de nacht over onze liefde
En nu is er van de liefde
Slechts één woord over: Afscheid
Ai, de wens om te blijven maar ik moet gaan
Ai, dat liefhebben is sterven terwijl je verder leeft
Het is reflecteren in de traan, een kort moment
Van een pure ster wiens licht is gedoofd
Ai, vrouw, ster die straalt
Vertrek, maar voordat je vertrekt
Scheur mijn hart
Steek je klauwen in mijn borst van pijn
En laat al het bloed van de liefde wegvloeien
Alle desillusie
Ai, de wens om te blijven maar ik moet gaan
Ai, dat liefhebben is sterven terwijl je verder leeft
Het is reflecteren in de traan, een kort moment
Van een pure ster
Wiens licht is gedoofd
In een donkere nacht
Trist zoals ik