Savannah Woman
Savannah woman dressed in white,
Stands out of tropical rains.
She pulls her gin and tonics tight,
And curses her lonely domain.
Brazilian winds blow warm in Rio,
A white estate they call 'The Nada'.
Meant for her soul or so she says,
Hides her sadist gin made eyes.
No one knows but me how she left me so behind.
Savannah woman I could never leave you so unkind.
Snow white and with desire, that vamp from the magazine.
Cold and distant as the moon, why can't she burn like fire?
Savannah Vrouw
Savannah vrouw gekleed in het wit,
Steekt af tegen tropische regen.
Ze houdt haar gin en tonic dicht,
En vervloekt haar eenzame domein.
Braziliaanse winden waaien warm in Rio,
Een wit landgoed dat ze 'De Nada' noemen.
Bedoeld voor haar ziel, of zo zegt ze,
Verbergt haar ogen, gemaakt van sadistische gin.
Niemand weet behalve ik hoe ze me zo achterliet.
Savannah vrouw, ik zou je nooit zo onvriendelijk kunnen verlaten.
Sneeuwwit en vol verlangen, die vamp uit het tijdschrift.
Koud en afstandelijk als de maan, waarom kan ze niet branden als vuur?
Escrita por: Jeff Cook, Tommy Bolin