Nunca Imagine
Llenaba espacios inimaginados.
Un solo beso lo podia todo.
Hacia que el mar de algun extraño modo,
Le hiciera caso.
Llegaba a sitios donde nunca antes.
Habia pisado corazón algun.
El paraiso de los inmortales,
Lo vimos juntos.
Era capaz de transformar la luna
En un espejo para ver su cara.
Llenar de estrellas una noche oscura,
Con su mirada.
El solo roce de su piel de seda
y esa manera tierna de acercarse
podian hacer que yo me convirtiera
En presa facil.
Coro:
Nunca imaginé
Que se podria amar asi.
El cielo estaba al alcance de sus labios
Nunca imaginé
Que alguien asi podria existir
Alguien capaz de transformarme
En un esclavo.
Nunca imaginé
que de la forma en que llegó
iba a marcharse el dia menos pensado
Con mi corazón entre sus manos.
Era capaz de transformar la luna
En un espejo para ver su cara.
Llenar de estrellas una noche oscura,
Con su mirada.
El solo roce de su piel de seda
y esa manera tierna de acercarse
podian hacer que yo me convirtiera
En presa facil.
Nunca imaginé
Que se podria amar asi.
El cielo estaba al alcance de sus labios
Nunca imaginé
Que alguien asi podria existir
Alguien capaz de transformarme
En un esclavo.
Nunca imaginé
que de la forma en que llegó
iba a marcharse el dia menos pensado
Con mi corazón entre sus manos.
Nunca imaginé
que de la forma en que llegó
iba a marcharse el dia menos pensado
Con mi corazón entre sus manos.
Nooit Voorstellen
Vulde ruimtes die ik me niet kon voorstellen.
Een enkele kus kon alles doen.
Het maakte dat de zee op een vreemde manier,
Luisterde naar haar.
Bereikte plekken waar nog nooit eerder,
Een hart had gestaan.
Het paradijs van de onsterfelijken,
Hebben we samen gezien.
Ze kon de maan transformeren
In een spiegel om haar gezicht te zien.
Vulde een donkere nacht met sterren,
Met haar blik.
De enige aanraking van haar zijden huid
En die tedere manier van naderen
Kon ervoor zorgen dat ik veranderde
In een gemakkelijke prooi.
Refrein:
Nooit had ik gedacht
Dat je zo kon liefhebben.
De hemel was binnen handbereik van haar lippen.
Nooit had ik gedacht
Dat iemand zoals zij kon bestaan,
Iemand die me kon veranderen
In een slaaf.
Nooit had ik gedacht
Dat op de manier waarop ze kwam,
Ze zou vertrekken op de dag dat ik het het minst verwachtte
Met mijn hart in haar handen.
Ze kon de maan transformeren
In een spiegel om haar gezicht te zien.
Vulde een donkere nacht met sterren,
Met haar blik.
De enige aanraking van haar zijden huid
En die tedere manier van naderen
Kon ervoor zorgen dat ik veranderde
In een gemakkelijke prooi.
Nooit had ik gedacht
Dat je zo kon liefhebben.
De hemel was binnen handbereik van haar lippen.
Nooit had ik gedacht
Dat iemand zoals zij kon bestaan,
Iemand die me kon veranderen
In een slaaf.
Nooit had ik gedacht
Dat op de manier waarop ze kwam,
Ze zou vertrekken op de dag dat ik het het minst verwachtte
Met mijn hart in haar handen.
Nooit had ik gedacht
Dat op de manier waarop ze kwam,
Ze zou vertrekken op de dag dat ik het het minst verwachtte
Met mijn hart in haar handen.