Faroeste Caboclo
Não tinha medo o tal João de Santo Cristo
Era o que todos diziam quando ele se perdeu
Deixou pra trás todo o marasmo da fazenda
Só pra sentir no seu sangue o ódio que Jesus lhe deu
Quando criança só pensava em ser bandido
Ainda mais quando com tiro de soldado o pai morreu
Era o terror da cercania onde morava
E na escola até o professor com ele aprendeu
Ia pra igreja só pra roubar o dinheiro
Que as velhinhas colocavam na caixinha do altar
Sentia mesmo que era mesmo diferente
Sentia que aquilo ali não era o seu lugar
Ele queria sair para ver o mar
E as coisas que ele via na televisão
Juntou dinheiro para poder viajar
E de escolha própria escolheu a solidão
Comia todas as menininhas da cidade
De tanto brincar de médico aos doze era professor
Aos quinze foi mandado pro reformatório
Onde aumentou seu ódio diante de tanto terror
Não entendia como a vida funcionava
Discriminação por causa da sua classe e sua cor
Ficou cansado de tentar achar resposta
E comprou uma passagem foi direto a Salvador
E lá chegando foi tomar um cafezinho
E encontrou um boiadeiro com quem foi falar
E o boiadeiro tinha uma passagem
Ia perder a viagem, mas João foi lhe salvar:
Dizia ele - Estou indo pra Brasília
Nesse país lugar melhor não há
To precisando visitar a minha filha
Eu fico aqui e você vai ao meu lugar
E João aceitou sua proposta
E num ônibus entrou no Planalto Central
Ele ficou bestificado com a cidade
Saiu da rodoviária e viu as luzes de natal
- Meu Deus, mas que cidade linda!
No Ano Novo eu começo a trabalhar
Cortar madeira aprendiz de carpinteiro
Ganhava três mil por mês em Taguatinga
Na sexta feira ia pra zona da cidade
Gastar todo o seu dinheiro de rapaz trabalhador
E conhecia muita gente interessante
Até um neto bastardo de seu bisavô
Um peruano que vivia na Bolívia
E muitas coisas trazia de lá
Seu nome era Pablo e ele dizia
Que um negócio ele iria começar
E Santo Cristo até a morte trabalhava
Mas o dinheiro mal dava pra ele se alimentar
E ouvia às sete horas o noticiário
Que sempre dizia que o Senhor ministro ia ajudar
Mas ele não queria mais conversa
E decidiu que como Pablo ele ia se virar
Elaborou mais uma vez seu plano santo
E sem ser crucificado a plantação foi começar
Logo, logo os malucos da cidade.
Souberam da novidade
- Tem bagulho bom ai!
E João de Santo Cristo ficou rico
E acabou com todos os traficantes dali
Fez amigos, freqüentava a Asa Norte.
Ia pra festa de Rock pra se libertar
Mas de repente
Sob uma má influência dos boyzinhos da cidade
Começou a roubar
Já no primeiro roubo ele dançou
E pro inferno ele foi pela primeira vez
Violência e estupro do seu corpo
- Vocês vão ver, eu vou pegar vocês!
Agora Santo Cristo era bandido
Destemido e temido no Distrito Federal
Não tinha nenhum medo de polícia
Capitão ou traficante, Playboy ou general.
Foi quando conheceu uma menina
E de todos os seus pecados ele se arrependeu
Maria Lúcia era uma menina linda
E o coração dele pra ela o Santo Cristo prometeu
Ele dizia que queria se casar
E carpinteiro ele voltou a ser
- Maria Lúcia eu pra sempre vou te amar
E um filho com você eu quero ter
O tempo passa
E um dia vem na porta um senhor de alta classe com dinheiro na mão
E ele faz uma proposta indecorosa
E diz que espera uma resposta, uma resposta de João.
- Não boto bomba em banca de jornal
E nem em colégio de criança
Isso eu não faço não
E não protejo general de dez estrelas
Que fica atrás da mesa com o cu na mão
E é melhor o senhor sair da minha casa
Nunca brinque com um peixe de ascendente escorpião
Mas antes de sair, com ódio no olhar.
O velho disse:
- Você perdeu a sua vida, meu irmão!
- Você perdeu a sua vida, meu irmão.
- Você perdeu a sua vida, meu irmão.
Essas palavras vão entrar no coração
- Eu vou sofrer as conseqüências como um cão.
Não é que o Santo Cristo estava certo
Seu futuro era incerto
E ele não foi trabalhar
Embebedou-se e no meio da bebedeira
Descobriu que tinha outro trabalhando em seu lugar
Falou com Pablo que queria um parceiro
Que também tinha dinheiro e queria se armar
Pablo trazia o contrabando da Bolívia
E Santo Cristo revendia em Planaltina
Mas acontece que tal de Jeremias
Traficante de renome apareceu por lá
Ficou sabendo dos planos de Santo Cristo
E decidiu que com João ele ia acabar.
Mas Pablo trouxe um Winchester 22
E Santo Cristo já sabia atirar
E decidiu usar a arma só depois
Que Jeremias começasse a brigar
Jeremias maconheiro sem vergonha
Organizou a Roconha e fez todo mundo dançar
Desvirginava mocinhas inocentes
E dizia que era crente, mas mal sabia rezar.
E Santo Cristo há muito não ia pra casa
E a saudade começou a apertar
- Eu vou-me embora, eu vou ver Maria Lúcia.
Já está em tempo de a gente se casar
Chegando a casa então ele chorou
E pro inferno ele foi pela segunda vez
Com Maria Lúcia Jeremias se casou
E um filho nela ele fez
Santo Cristo era só ódio pro dentro
E então o Jeremias pra um duelo ele chamou
- Amanhã, às duas horas na Ceilândia.
Em frente à loja catorze é pra lá que eu vou
E você pode escolher as suas armas
Que eu acabo mesmo com você, seu porco traidor.
E mato também Maria Lúcia
Aquela menina falsa pra quem jurei o meu amor
O Santo Cristo não sabia o que fazer
Quando viu o repórter da televisão
Que deu notícia do duelo na TV
Dizendo à hora o local e a razão
No sábado, então às duas horas.
Todo o povo sem demora
Foi lá só pra assistir
Um homem que atirava pelas costas
E acertou o Santo Cristo
E começou a sorrir
Sentindo o sangue na garganta
João olhou pras bandeirinhas
E o povo a aplaudir
E olhou pro sorveteiro
E muitas câmeras e agentes da TV, filmavam tudo ali.
E se lembrou de quando era uma criança
E de tudo o que vivera até ali
E decidiu entrar de vez naquela dança
- Se a via-crúcis virou circo, estou aqui.
E nisso o sol cegou seus olhos
E então Maria Lúcia ele reconheceu
Ela trazia o Winchester 22
A arma que seu primo Pablo lhe deu
- Jeremias, eu sou homem. Coisa que você não é
Eu não atiro pelas costas, não.
Olha pra cá filho-da-puta sem vergonha
Dá uma olhada no meu sangue
E vem sentir o teu perdão
E Santo Cristo com o Winchester 22
Deu cinco tiros no bandido traidor
Maria Lúcia se arrependeu depois
E morreu junto com João, seu protetor.
O povo declarava que João de Santo Cristo
Era santo porque sabia morrer
E a alta burguesia da cidade não acreditou na história
Que eles viram da TV
E João não conseguiu o que queria
Quando veio pra Brasília com o diabo ter
Ele queria era falar com o presidente
Pra ajudar toda essa gente que só faz
Sofrer...
Faroeste Caboclo
Hij had geen angst, die João de Santo Cristo
Dat zeiden ze allemaal toen hij verdween
Hij liet de sleur van de boerderij achter
Slechts om de haat te voelen die Jezus hem gaf
Als kind dacht hij alleen maar aan het leven van een crimineel
Nog meer toen zijn vader door een soldaat werd neergeschoten
Hij was de schrik van de buurt waar hij woonde
En op school leerde zelfs de leraar van hem
Hij ging naar de kerk alleen om geld te stelen
Dat de oude dames in de collectebus deden
Hij voelde echt dat hij anders was
Voelde dat die plek niet zijn thuis was
Hij wilde weg om de zee te zien
En de dingen die hij op tv zag
Hij spaarde geld om te kunnen reizen
En koos ervoor om alleen te zijn
Hij had met alle meisjes van de stad
Vanwege het spelen van dokter was hij op twaalfjarige leeftijd al leraar
Op vijftien werd hij naar het heropvoedingshuis gestuurd
Waar zijn haat groeide door al dat geweld
Hij begreep niet hoe het leven werkte
Discriminatie vanwege zijn klasse en kleur
Hij was moe van het zoeken naar antwoorden
En kocht een ticket, ging rechtstreeks naar Salvador
En daar aangekomen ging hij een kopje koffie drinken
En ontmoette een cowboy met wie hij sprak
De cowboy had een ticket
Hij zou zijn reis verliezen, maar João kwam hem redden:
Hij zei - Ik ga naar Brasília
In dit land is er geen betere plek
Ik moet mijn dochter bezoeken
Ik blijf hier en jij gaat voor mij
En João accepteerde zijn voorstel
En stapte in een bus naar het Centraal Plateau
Hij was verbluft door de stad
Verliet het busstation en zag de kerstverlichting
- Mijn God, wat een mooie stad!
Met het nieuwe jaar begin ik te werken
Hout te zagen, leerling-timmerman
Hij verdiende drie duizend per maand in Taguatinga
Op vrijdag ging hij naar het bordeel van de stad
Om al zijn geld uit te geven als een hardwerkende jongen
En hij ontmoette veel interessante mensen
Zelfs een bastaardzoon van zijn overgrootvader
Een Peruaan die in Bolivia woonde
En veel dingen van daar meebracht
Zijn naam was Pablo en hij zei
Dat hij een bedrijf wilde beginnen
En Santo Cristo werkte tot de dood
Maar het geld was nauwelijks genoeg om van te leven
En om zeven uur hoorde hij het nieuws
Dat altijd zei dat de minister zou helpen
Maar hij wilde niet meer praten
En besloot dat hij, net als Pablo, zelf moest zorgen
Hij maakte opnieuw zijn heilige plan
En zonder gekruisigd te worden begon hij met de teelt
Al snel wisten de gekken van de stad
Van het nieuws
- Er is goed spul daar!
En João de Santo Cristo werd rijk
En maakte een einde aan alle drugshandelaren daar
Hij maakte vrienden, ging naar Asa Norte.
Ging naar rockfeesten om zich te bevrijden
Maar plotseling
Onder de slechte invloed van de jongens uit de stad
Begon hij te stelen
Al bij de eerste overval ging het mis
En naar de hel ging hij voor de eerste keer
Geweld en verkrachting van zijn lichaam
- Jullie gaan het zien, ik pak jullie!
Nu was Santo Cristo een crimineel
Onverschrokken en gevreesd in het Federaal District
Hij had geen angst voor de politie
Kapitein of drugshandelaar, rijke jongen of generaal.
Het was toen dat hij een meisje ontmoette
En hij berouwde al zijn zonden
Maria Lúcia was een mooi meisje
En zijn hart beloofde hij aan haar, Santo Cristo
Hij zei dat hij wilde trouwen
En timmerman wilde hij weer worden
- Maria Lúcia, ik zal je altijd liefhebben
En ik wil een kind met jou
De tijd gaat voorbij
En op een dag komt er een heer van hoge klasse met geld in zijn hand
En hij doet een ongepaste aanbieding
En zegt dat hij een antwoord verwacht, een antwoord van João.
- Ik zet geen bommen in krantenwinkels
En ook niet op scholen voor kinderen
Dat doe ik niet
En ik bescherm geen generaal met tien sterren
Die achter zijn bureau zit met zijn kont in de hand
En het is beter dat u mijn huis verlaat
Speel nooit met een vis met een schorpioen als ascendant
Maar voordat hij vertrok, met haat in zijn ogen.
De oude man zei:
- Je hebt je leven verloren, mijn broer!
- Je hebt je leven verloren, mijn broer.
- Je hebt je leven verloren, mijn broer.
Die woorden zullen het hart binnenkomen
- Ik zal de gevolgen ondergaan als een hond.
Het is niet dat Santo Cristo gelijk had
Zijn toekomst was onzeker
En hij ging niet werken
Hij dronk zich lam en in de dronkenschap
Ontdekte hij dat er iemand anders in zijn plaats werkte
Hij sprak met Pablo dat hij een partner wilde
Die ook geld had en zich wilde bewapenen
Pablo bracht de smokkelwaar uit Bolivia
En Santo Cristo verkocht het in Planaltina
Maar het gebeurde dat die Jeremias
Een bekende drugshandelaar daar verscheen
Hij hoorde van de plannen van Santo Cristo
En besloot dat hij met João af moest rekenen.
Maar Pablo bracht een Winchester 22
En Santo Cristo wist al hoe hij moest schieten
En besloot het wapen pas te gebruiken
Als Jeremias begon te vechten
Jeremias, een schaamteloze stoner
Organiseerde de Roconha en liet iedereen dansen
Hij ontmaagde onschuldige meisjes
En zei dat hij gelovig was, maar nauwelijks kon bidden.
En Santo Cristo was al lang niet meer thuis geweest
En het gemis begon te knagen
- Ik ga weg, ik ga Maria Lúcia zien.
Het is tijd dat we trouwen
Toen hij thuis kwam, huilde hij
En naar de hel ging hij voor de tweede keer
Met Maria Lúcia trouwde Jeremias
En in haar kreeg hij een kind
Santo Cristo was alleen maar vol haat
En toen daagde Jeremias hem uit voor een duel
- Morgen, om twee uur in Ceilândia.
Voor winkel nummer veertien, daar ga ik heen
En je kunt je wapens kiezen
Want ik maak echt korte metten met jou, verraderlijke zwijn.
En ik dood ook Maria Lúcia
Dat valse meisje aan wie ik mijn liefde heb gezworen
Santo Cristo wist niet wat hij moest doen
Toen hij de reporter van de televisie zag
Die het nieuws over het duel op tv bracht
Die het tijdstip, de plaats en de reden zei
Op zaterdag, dan om twee uur.
Het hele volk zonder uitstel
Ging daarheen om te kijken
Een man die van achteren schoot
En raakte Santo Cristo
En begon te glimlachen
Voelend het bloed in zijn keel
Kijk João naar de vlaggetjes
En het volk applaudisseerde
En keek naar de ijsverkoper
En veel camera's en tv-agenten filmden alles daar.
En hij herinnerde zich toen hij een kind was
En alles wat hij tot dan toe had meegemaakt
En besloot zich volledig in die dans te storten
- Als de via crucis een circus is geworden, ben ik hier.
En toen verblindde de zon zijn ogen
En toen herkende hij Maria Lúcia
Ze had de Winchester 22
Het wapen dat zijn neef Pablo hem gaf
- Jeremias, ik ben een man. Iets wat jij niet bent
Ik schiet niet van achteren, nee.
Kijk hier, klootzak zonder schaamte
Kijk naar mijn bloed
En kom voelen wat jouw vergeving is
En Santo Cristo met de Winchester 22
Schoot vijf keer op de verraderlijke crimineel
Maria Lúcia berouwde zich later
En stierf samen met João, haar beschermer.
Het volk verklaarde dat João de Santo Cristo
Heilig was omdat hij wist te sterven
En de hoge bourgeoisie van de stad geloofde het verhaal niet
Dat ze op tv zagen
En João kreeg niet wat hij wilde
Toen hij naar Brasília kwam om met de duivel te praten
Hij wilde gewoon met de president praten
Om al deze mensen te helpen die alleen maar
Lijden...