395px

Weer

Toño Rosario

Otra Vez

No es que yo sea madrugador
Pero soy amigo del amanecer
Y es que se me ha visto llorando tanto
Pues ya le he contado de mi querer

Aquella malvada que tú ves allí
Alegando mentiras a su nuevo amor
Siempre pretendiendo que es un encanto
Siempre pretendiendo que es una flor

Pero yo, que la tuve en mis brazos sin condiciones
Que le di mi cariño mis emociones
Sé que una mujer que no puede querer
Y yo, aunque sé que es un recuerdo que me envenena
La persigo a ver si arranco esta pena
Pero creo que ya no la vuelva a ver

Y otra vez, en la misma barra, con el mismo cuento
Con la misma copa, con la misma pena
Y otra vez, en el mismo asiento, con le mismo tema
Con el mismo aliento, con la misma lagrima

Y otra vez, en la misma barra, con el mismo cuento
Con la misma copa, con la misma pena
Y otra vez, deseando mucho que regrese a casa
Con el mismo beso, con el mismo amor.

Weer

Het is niet dat ik een vroege vogel ben
Maar ik ben bevriend met de dageraad
En het is dat ik zoveel heb zien huilen
Want ik heb haar al verteld van mijn liefde

Die gemene die je daar ziet staan
Die leugens vertelt aan haar nieuwe liefde
Altijd doen alsof ze een charme is
Altijd doen alsof ze een bloem is

Maar ik, die haar zonder voorwaarden in mijn armen had
Die haar mijn genegenheid en emoties gaf
Weet dat een vrouw die niet kan liefhebben
En ik, hoewel ik weet dat het een herinnering is die me vergiftigt
Volg haar om deze pijn te verjagen
Maar ik geloof niet dat ik haar ooit weer zal zien

En weer, aan dezelfde bar, met hetzelfde verhaal
Met hetzelfde glas, met dezelfde pijn
En weer, op dezelfde plek, met hetzelfde onderwerp
Met dezelfde adem, met dezelfde traan

En weer, aan dezelfde bar, met hetzelfde verhaal
Met hetzelfde glas, met dezelfde pijn
En weer, verlangend dat ze terug naar huis komt
Met dezelfde kus, met dezelfde liefde.