Amor Em Solidão
Estrela que morreu
Ainda palpita em vão.
A tua luz sou eu
Amando em solidão.
Noturno mar sem Deus,
Tu és na escuridão
Igual aos cantos meus,
Uma desolação.
Ah, se eu pudesse dizer-te
Que pela graça de ver-te
Já nem importa ter que fingir.
E a cada ruga que nasce
Tento esconder minha face
Na máscara que te faz sorrir.
Porque este amor demais,
Que nunca vai ter fim,
Na morte que me traz
É a vida para mim.
Liefde in Eenzaamheid
Ster die is gestorven
Klopt nog steeds tevergeefs.
Jouw licht ben ik
Liefhebbend in eenzaamheid.
Nachtelijke zee zonder God,
Jij bent in de duisternis
Net als mijn gezangen,
Een desolatie.
Ah, als ik je maar kon vertellen
Dat door de genade van jou te zien
Het niet meer uitmaakt om te doen alsof.
En met elke rimpel die verschijnt
Probeer ik mijn gezicht te verbergen
Achter de masker die jou laat glimlachen.
Want deze liefde te veel,
Die nooit zal eindigen,
In de dood die me brengt
Is het leven voor mij.