Samba Para Endrigo
Quando eu chego ao Rio
Eu me arrepio
De ver tanta coisa linda
Solta no ar.
Eu que vim do frio,
Me delicio
A ponto de ter vontade
De não voltar.
Cada um na rua
É um rei na sua
Maneira tão popular.
Sou tão batuqueiro
Quanto qualquer
Tocador de pandeiro é.
Sou tão mandingueiro,
Tão brasileiro
Quanto um cidadão qualquer.
Mas afinal
Até que eu não sou mau de bola,
Mas não sei sambar na escola,
Nem sou bom de ginga, não.
Mas a questão para mim
É que ser sambista
É mais do que um bom passista
Bem mais do que um folião.
Samba Voor Endrigo
Wanneer ik in Rio kom
Krijg ik kippenvel
Van al die mooie dingen
Die in de lucht zweven.
Ik, die uit de kou kwam,
Geniet zo erg
Dat ik de neiging heb
Om niet meer terug te gaan.
Iedereen op straat
Is een koning op zijn manier,
Zo populair en vrij.
Ik ben net zo'n ritmefan
Als elke
Pandeiro-speler is.
Ik ben net zo'n tovenaar,
Zo Braziliaans
Als elke willekeurige burger.
Maar uiteindelijk
Ben ik niet zo slecht met de bal,
Maar ik kan niet sambareren op school,
En ik ben ook niet goed in ginga, nee.
Maar de kwestie voor mij
Is dat sambist zijn
Meer is dan een goede danser
Veel meer dan een feestvierder.