Três da Madrugada
Três da madrugada
Quase nada
Na cidade abandonada
Nessa rua que não tem mais fim
três da madrugada
tudo é nada
a cidade abandonada
e essa rua não tem mais
nada de mim...
nada
noite alta madrugada
na cidade que me guarda
e esta cidade me mata
de saudade
é sempre assim...
triste madrugada
tudo é nada
minha alegria cansada
e a mão fria mão gelada
toca bem leve em mim
saiba:
meu pobre coração não vale nada
pelas três da madrugada
toda palavra calada
nesta rua da cidade
que não tem mais fim
que não tem mais fim
Drie uur 's nachts
Drie uur 's nachts
Bijna niets
In de verlaten stad
Op deze straat die geen einde kent
Drie uur 's nachts
Alles is niets
De verlaten stad
En deze straat heeft niet meer
Niets van mij...
Niets
Hoge nacht, midden in de nacht
In de stad die me beschermt
En deze stad maakt me dood
Van heimwee
Het is altijd zo...
Treurige nacht
Alles is niets
Mijn vermoeide vreugde
En de koude hand, de ijzige hand
Raakt heel zachtjes aan mij
Weet:
Mijn arme hart is niets waard
Om drie uur 's nachts
Alle woorden zijn verstomd
Op deze straat van de stad
Die geen einde kent
Die geen einde kent