395px

Jogo Sem Fronteiras

Tose Proeski

Igra Bez Granica

Da se bar mogu probuditi u svijetu ljubavi
Bez starih drugova I ovih nakaza
Sto su me stalno pratili
Da te bar mogu poljubiti
Bez losih sjecanja na hladna proljeca
Bez slike stradanja sto se bas na nas zalijepe

Ref.
Jer moj je zivot igra bez granica
Umorna prica, trganje stranica
Na kojim nista ne pise

Jer moj je zivot vjecito padanje
Kad zbrojim poraze nista ne ostane
Samo jos vucem navike
I sve na tome ostane

Da te bar mogu probuditi,
Kavu ti skuhati, u krevet donjeti
Pa te poljubiti, al' toga nema I ne postoji
Da se bar mogu zaljubiti
U malu seljanku na nekom proplanku
Gore u svemiru tako da dolje ne vidim

Jogo Sem Fronteiras

Se ao menos eu pudesse acordar em um mundo de amor
Sem os velhos amigos e essas aberrações
Que sempre me seguiram
Se ao menos eu pudesse te beijar
Sem as más lembranças de primaveras frias
Sem a imagem do sofrimento que gruda em nós

Refrão.
Porque minha vida é um jogo sem fronteiras
Uma história cansativa, rasgando páginas
Nas quais nada está escrito

Porque minha vida é uma queda eterna
Quando conto as derrotas, nada sobra
Só ainda carrego os hábitos
E tudo fica nisso

Se ao menos eu pudesse te acordar,
Fazer um café pra você, te levar na cama
E te beijar, mas isso não existe e não rola
Se ao menos eu pudesse me apaixonar
Por uma pequena camponesa em algum clareira
Lá em cima no universo, assim eu não veria nada lá embaixo.

Escrita por: