Dedos
Dedos son dedos, días son días
Madres son madres, madres, hijos son crías
Los pensamientos son todos míos
Pero mi lengua ya no es tan mía
Si plantas rosas, crecen sandías
Si esperas coche, pasan tranvías
Así es mi tierra, que se resfría
Y está engripada de hace mil días
¿Cuándo sanará y caminará?
¿Cuándo cambiará y podrá cantar?
Yo sé que tú me dirás
Ves, mira, cómo crecen rosas
Y entonces yo te diré
Sí, ya lo veo, sigue hermosa mi tierra
Vingers
Vingers zijn vingers, dagen zijn dagen
Moeders zijn moeders, moeders, kinderen zijn kleintjes
De gedachten zijn allemaal van mij
Maar mijn tong is niet meer zo van mij
Als je rozen plant, groeien er watermeloenen
Als je op de auto wacht, komen er trams voorbij
Zo is mijn land, dat verkouden is
En al duizend dagen grieperig is
Wanneer zal het genezen en weer lopen?
Wanneer zal het veranderen en weer kunnen zingen?
Ik weet dat jij me zult zeggen
Kijk, zie, hoe de rozen groeien
En dan zal ik je zeggen
Ja, ik zie het al, mijn land blijft mooi
Escrita por: Ruben Rada, Eduardo Useta