Grímus á Miðalnesi
Gevið ljóðið og lýði á
Fátt er um at røða
Bóndin fyrstyr heimin bygdi
Harum vil eg kvøða
Vitt um vegir gyltnir hjálmar syngja
Stíga á sinar hestar teir springa
Hoyrast kundi kangan veg sum teirra sporar ringja
Vitt um vegir gyltnir hjálmar syngja
Frændar teir á skógin ríða
Við so góðum treysti
Sóu brenna heitan eld
Og hartil fagrar kostir
Vitt um vegir gyltnir hjálmar syngja
Stíga á sinar hestar teir springa
Hoyrast kundi kangan veg sum teirra sporar ringja
Vitt um vegir gyltnir hjálmar syngja
Grimorio en Midalnesi
Escucha el poema y la gente en
Poco se habla
El granjero primero construyó el mundo
Aquí quiero cantar
Lejos por caminos dorados los cascos resuenan
Montan en sus caballos, galopan
Se escucha lejano el eco del camino que sus huellas marcan
Lejos por caminos dorados los cascos resuenan
Los parientes cabalgan por el bosque
Con tanta confianza
Vieron arder el fuego caliente
Y además hermosas opciones
Lejos por caminos dorados los cascos resuenan
Montan en sus caballos, galopan
Se escucha lejano el eco del camino que sus huellas marcan
Lejos por caminos dorados los cascos resuenan