Alén
A loita comezóu
e con ela o mal
que me afastou de aquí
O momento chegou,
non quero marchar
pero é hora de partir
Vai amodiño rapaz
e non esquezas ós teus pais
tes que ser un home forte
e non chores porque os homes
non poden chorar
Deixo a terra onde vivo
pra navegar alén do mar
despídome pero,
ó deixar os teus camiños
sinto as pernas frouxear
ollándote
Sinto que non voltarei nunca máis
moito terei que loitar
se non regreso, madre cóidese
cos anos poiden ver que...
todo cambiou, síntome só
o tempo pasa e eu sigo aquí
a morte o seu traballo rematou
só quedas ti
E o recordo dos meus pais
naquel río, nos teus montes, no teu mar
que foi cómplice das bágoas
que aquel neno agochou ó te deixar,
un home non pode chorar
Deixo a terra onde vivo
pra navegar alén do mar
despídome pero,
ó pensar nos teus camiños
sinto no peito berrar
quero voltar!
(Solo)
Más allá
La lucha comenzó
y con ella el mal
que me alejó de aquí
El momento llegó,
no quiero marchar
pero es hora de partir
Ve despacio muchacho
y no olvides a tus padres
tienes que ser un hombre fuerte
y no llores porque los hombres
no pueden llorar
Dejo la tierra donde vivo
para navegar más allá del mar
despídeme pero,
al dejar tus caminos
siento las piernas flojear
mirándote
Siento que no volveré nunca más
mucho tendré que luchar
si no regreso, madre cuídate
con los años pueden ver que...
todo cambió, me siento solo
el tiempo pasa y yo sigo aquí
la muerte su trabajo terminó
sólo quedas tú
Y el recuerdo de mis padres
en aquel río, en tus montes, en tu mar
que fue cómplice de las lágrimas
que aquel niño escondió al dejarte,
un hombre no puede llorar
Dejo la tierra donde vivo
para navegar más allá del mar
despídeme pero,
al pensar en tus caminos
siento en el pecho gritar
¡quiero volver!
(Solo)