Ao No Sumika (Versión En Español)
De azul su color, es una estación que no se irá
Y nada podrá ocultar lo que tengo justo ahora al frente de mi mirada
El canto de las cigarras que en el suelo rebotó
No me dejó siquiera escuchar aquel silencio
Los días se van, igual que su luz
Se queda tu aroma tan diferente a mí por esta vez
En el fondo de la eternidad que se fue
Y aún así, vive nuestro azul
Y aún así, brilla nuestro azul
Ninguna palabra, ni una oración
Aunque se acerque, nunca llegará a alcanzarte
Como el color de un amor sin hablar
O de un verano que cae muy lento por tu cara
Esa maldición que se atoró
Dentro de mi garganta, decía así
¿Yo podré volver a verte?
Lo dije sin decirte
Al anochecer en una temporada de humedad
Recuerdo muy bien esa imagen de ambos
Cuando todavía no éramos nada
Y siendo los dos, pudimos compartir un poco más
Desde esa ocasión, la maldición de a poco creció
Y dejé de ser igual que tú
(La la la la)
(La la la la)
(La la la la)
(La la la la)
Tu risa ocultaba un dolor tan grande
Lamento no haber podido acompañarte
(La la la la)
(La la la la)
Como flor que en el viento se elevó
Solo a ti, te digo adiós
Y aún así, vive nuestro azul
Y aún así, brilla nuestro azul
Ninguna palabra, ni una oración
Aunque se acerque, nunca llegará a alcanzarte
Como el color de un amor sin hablar
O de un verano que cae muy lento por tu cara
Esa maldición que se atoró
Dentro de mi garganta, decía así
¿Yo podré volver a verte?
Lo dije sin decirte
Cual polvo estelar de un universo eterno
Que huye de mis dedos al derramarse
De Blauwe Hoek (Nederlandse Versie)
De kleur is blauw, het is een seizoen dat niet verdwijnt
En niets kan verbergen wat ik nu recht voor mijn ogen zie
Het gezang van de cicaden dat op de grond weerkaatste
Liet me niet eens het stil zijn horen
De dagen vergaan, net als zijn licht
Jouw geur blijft zo anders dan de mijne deze keer
In de diepte van de eeuwigheid die is gegaan
En toch leeft ons blauw
En toch straalt ons blauw
Geen enkel woord, geen enkele zin
Ook al komt het dichterbij, het zal je nooit bereiken
Als de kleur van een liefde zonder woorden
Of van een zomer die langzaam over je gezicht valt
Die vloek die vastzat
In mijn keel, zei zo
Zal ik je ooit weer zien?
Ik zei het zonder het te zeggen
Bij het vallen van de avond in een vochtige tijd
Herinner ik me die afbeelding van ons beiden heel goed
Toen we nog niets waren
En samen konden we iets meer delen
Sinds die gelegenheid groeide de vloek langzaam
En stopte ik met hetzelfde te zijn als jij
(La la la la)
(La la la la)
(La la la la)
(La la la la)
Jouw lach verborg zo'n grote pijn
Het spijt me dat ik je niet heb kunnen bijstaan
(La la la la)
(La la la la)
Als een bloem die in de wind stijgt
Zeg ik alleen tegen jou vaarwel
En toch leeft ons blauw
En toch straalt ons blauw
Geen enkel woord, geen enkele zin
Ook al komt het dichterbij, het zal je nooit bereiken
Als de kleur van een liefde zonder woorden
Of van een zomer die langzaam over je gezicht valt
Die vloek die vastzat
In mijn keel, zei zo
Zal ik je ooit weer zien?
Ik zei het zonder het te zeggen
Als sterrenstof van een eeuwig universum
Dat uit mijn vingers glipt als het zich verspreidt