Yorugaakeru
Incluso sin soñar, en el amanecer
El Sol se posará y voy a verte
El Sol brillando está sobre la blanca pared
Y mientras el reloj no deja de avanzar
Pudimos disfrutar, momentos por igual
De a poco veo cómo se van y nunca más volverán
Y por eso voy a la deriva en esta noche
Me duele más
Incluso sin soñar, en el amanecer
El Sol se posará y voy a verte bien
Es hora de cambiar, es hora de acabar
Y es hora de empezar
Aunque ya no estés acá, voy a sobrevivir
Y eso es lo que más me está doliendo a mí
Obsérvalo llegar, es el amanecer
Es el amanecer
Comienza a florecer y luego va a marchitar
Aun así, una y otra vez, de nuevo va a brotar
No será un final, sino que un comienzo nuevo
Entiendo bien
Incluso sin soñar, en el amanecer
Tu mano he de soltar, no la puedo sostener
Si me llego a perder, llorando de dolor
Yo me voy a detener
Aunque ya no estés acá, yo solo sobreviviré
No podré sentir amor. Aún así, te quiero ver
Obsérvalo llegar, es el amanecer
Es el amanecer
Nunca se sabrá
Si los deseos se harán realidad o no
Así es como nace la “fe”
Aunque ya no estés acá, en el amanecer
Tus manos volverán a las mías otra vez
Después de soportar la larga oscuridad
Podremos ver la luz
Aunque siga con temor, tan solo viviré
Y cuando salga el Sol, de nuevo seguiré
Obsérvalo llegar, es el amanecer
Así que está bien
Obsérvalo llegar, aquí lo puedes ver
Es el amanecer
Zonsopgang
Zelfs zonder te dromen, bij de zonsopgang
Zal de zon stralen en ga ik je zien
De zon schijnt op de witte muur
En terwijl de klok maar blijft tikken
Hebben we kunnen genieten, momenten gelijk
Langzaam zie ik hoe ze verdwijnen en nooit meer terugkomen
En daarom drijf ik rond deze nacht
Het doet meer pijn
Zelfs zonder te dromen, bij de zonsopgang
Zal de zon stralen en ga ik je goed zien
Het is tijd om te veranderen, het is tijd om te eindigen
En het is tijd om te beginnen
Ook al ben je hier niet meer, ik zal overleven
En dat is wat me het meest pijn doet
Kijk hoe het komt, het is de zonsopgang
Het is de zonsopgang
Het begint te bloeien en dan verwelkt het weer
Toch, keer op keer, zal het opnieuw opbloeien
Het zal geen einde zijn, maar een nieuwe start
Ik begrijp het goed
Zelfs zonder te dromen, bij de zonsopgang
Moet ik je hand loslaten, ik kan het niet vasthouden
Als ik me verlies, huilend van de pijn
Zal ik stoppen
Ook al ben je hier niet meer, ik zal gewoon overleven
Ik kan geen liefde voelen. Toch wil ik je zien
Kijk hoe het komt, het is de zonsopgang
Het is de zonsopgang
Het zal nooit geweten worden
Of de wensen werkelijkheid worden of niet
Zo ontstaat de 'geloof'
Ook al ben je hier niet meer, bij de zonsopgang
Zullen je handen weer de mijne raken
Na het doorstaan van de lange duisternis
Zullen we het licht zien
Ook al blijf ik bang, zal ik gewoon leven
En wanneer de zon opkomt, zal ik weer doorgaan
Kijk hoe het komt, het is de zonsopgang
Dus het is goed
Kijk hoe het komt, hier kun je het zien
Het is de zonsopgang