Moliendo Café
Cuando la tarde languidece renacen las sombras
Y en la quietud los cafetales vuelven a sentir
Hechas tristón canción de amor de la vieja molienda
Que en el letargo de la noche parece gemir
Una pena de amor, una tristeza
Lleva el zambo Manuel en su amargura
Pasa incansable la noche moliendo café
Cuando la tarde languidece renacen las sombras
Y en la quietud los cafetales vuelven a sentir
Hechas tristón canción de amor de la vieja molienda
Que en el letargo de la noche parece gemir
Una pena de amor, una tristeza
Lleva el zambo Manuel en su amargura
Pasa incansable la noche moliendo café
Cuando la tarde languidece renacen las sombras
Y en la quietud los cafetales vuelven a sentir
Hechas tristón canción de amor de la vieja molienda
Que en el letargo de la noche parece gemir
Koffiemolen
Wanneer de avond vervaagt, herleven de schaduwen
En in de stilte voelen de koffieplantages weer
Gemaakt tot treurig liefdeslied van de oude maling
Die in de lethargie van de nacht lijkt te zuchten
Een liefdesverdriet, een treurigheid
Draagt de zambo Manuel in zijn bitterheid
De nacht verstrijkt onvermoeibaar, terwijl hij koffie maalt
Wanneer de avond vervaagt, herleven de schaduwen
En in de stilte voelen de koffieplantages weer
Gemaakt tot treurig liefdeslied van de oude maling
Die in de lethargie van de nacht lijkt te zuchten
Een liefdesverdriet, een treurigheid
Draagt de zambo Manuel in zijn bitterheid
De nacht verstrijkt onvermoeibaar, terwijl hij koffie maalt
Wanneer de avond vervaagt, herleven de schaduwen
En in de stilte voelen de koffieplantages weer
Gemaakt tot treurig liefdeslied van de oude maling
Die in de lethargie van de nacht lijkt te zuchten