Hotel Nostalgia
Aan het eind van deze weg
In een steegje zonder naam
Staat een verveloos gebouw
Met een dichtgetimmerd raam
Het uithangbord zwaait knarsend
In zijn hengsels heen en weer
De nachtportier kijkt nog wel op
Maar groet mij al niet meer
Welkom in Hotel Nostalgia
De oude man rechts naast me
Zegt zacht tegen zijn vrouw
Meer dan van mijn eigen leven
Lief hield ik van jou
Hij is geen man voor eenzaamheid
Als ik me niet vergis
Toch zit hij hier nu elke nacht
Sinds zij er niet meer is
Alleen in Hotel Nostalgia
Ook ik kom hier wel vaker
Zie de schimmen om me heen
Dan komen de verhalen
En voel ik me niet alleen
Het zijn vergooide uren
Met een overdaad aan bier
Maar als het volgens plan verloopt
Dan blijft alles hier
En verdwijnt met hotel nostalgia
Als de herinnering zich voedt
Met de langste uren van de nacht
Als het verleden opeens voor je staat
Jonger, veel jonger dan je dacht
Er is altijd wel een kamer vrij
In Hotel Nostalgia
Hotel Nostalgia
Al final de este camino
En un callejón sin nombre
Se encuentra un edificio descuidado
Con una ventana clavada
El letrero cuelga chirriando
En sus bisagras de un lado a otro
El portero nocturno aún me mira
Pero ya no me saluda
Bienvenido al Hotel Nostalgia
El anciano a mi derecha
Le susurra suavemente a su esposa
Más que a mi propia vida
Te amé con todo mi ser
Él no es un hombre para la soledad
Si no me equivoco
Sin embargo, ahora está aquí cada noche
Desde que ella ya no está
Solo en el Hotel Nostalgia
También vengo aquí a menudo
Veo las sombras a mi alrededor
Entonces vienen las historias
Y no me siento solo
Son horas desperdiciadas
Con un exceso de cerveza
Pero si todo sale según lo planeado
Todo se quedará aquí
Y desaparecerá con el hotel nostalgia
Cuando el recuerdo se alimenta
Con las horas más largas de la noche
Cuando el pasado de repente está frente a ti
Más joven, mucho más joven de lo que pensabas
Siempre hay una habitación disponible
En el Hotel Nostalgia