Als de rook om je hoofd is verdwenen
Valt het je op dat de zon feller schijnt
als de rook om je hoofd is verdwenen
Valt het je op dat de wind harder waait
als je hem tegen hebt in plaats van mee
Het is koeler in huis dan aan zee
als de rook om je hoofd is verdwenen
Je kerft je naam in de nerf van een boom
En niemand weet wie je bent
De boswachter glimlacht als hij je herkent
Je drijft langzaam mee met de stroom
Als de rook om je hoofd is verdwenen
Als er gebeld wordt verlaat je het pand
En je loopt langs de trap naar beneden
De tramconducteur voor de deur op de stoep
Knikt je zwijgend maar zeer beleefd toe
Je wil wel wat zeggen maar je bent veel te moe
Want je loopt langs de trap naar beneden
Je verduistert de zon met de wind in je rug
De tramconducteur schudt zijn hoofd
Vandaag is er niemand meer die hij gelooft
Zijn blindenstok tikt op de brug
Valt het je op dat de dag langer duurt
als de rook om je hoofd is verdwenen
Valt het je op dat de nacht warmer is
als de nevel je ogen verzwaart
De kaars waar je samen naar staart
als de rook om je hoofd is verdwenen
De klok en de klepel verzetten de tijd
Je glijdt in een sneeuwdiepe kuil
Ze vragen de morgen, je geeft hem in ruil
Voor het ei dat je eet bij het ontbijt
Als de rook om je hoofd is verdwenen
Cuando el humo desaparece de tu cabeza
¿Notas que el sol brilla más fuerte
Cuando el humo desaparece de tu cabeza?
¿Notas que el viento sopla más fuerte
Cuando lo tienes en contra en lugar de a favor?
Es más fresco en casa que en el mar
Cuando el humo desaparece de tu cabeza
Grabas tu nombre en la corteza de un árbol
Y nadie sabe quién eres
El guardabosques sonríe cuando te reconoce
Te dejas llevar lentamente por la corriente
Cuando el humo desaparece de tu cabeza
Cuando llaman, abandonas el edificio
Y bajas por las escaleras
El conductor del tranvía en la puerta en la acera
Te saluda en silencio pero muy cortés
Quieres decir algo pero estás demasiado cansado
Porque bajas por las escaleras
Ocultas el sol con el viento a tu espalda
El conductor del tranvía niega con la cabeza
Hoy ya no hay nadie en quien crea
Su bastón blanco golpea en el puente
¿Notas que el día dura más
Cuando el humo desaparece de tu cabeza?
¿Notas que la noche es más cálida
Cuando la niebla pesa en tus ojos?
La vela a la que miran juntos
Cuando el humo desaparece de tu cabeza
El reloj y el badajo cambian el tiempo
Te deslizas en un hoyo profundo de nieve
Te piden la mañana, la entregas a cambio
Por el huevo que comes en el desayuno
Cuando el humo desaparece de tu cabeza