Meer niet
Hou toch op met dat gezeur
Het was vroeger echt niet beter
Je bent het meeste weer vergeten
En de rest weet ik niet meer
Het zal wel weer niet zo bedoeld zijn
Maar het klinkt of ik de schuld heb
Of ik het veel te lang geduld heb
Dat het door mij is fout gegaan
Een is te veel, honderd te weinig
Vraag me niet hoe het zit
Het is zoals het is
Meer niet
Je bent er zelf bij geweest
En bent er altijd bijgebleven
Je hoeft het antwoord niet te geven
Maar vraag jezelf maar eens waarom
Een is te veel, honderd te weinig
Vraag me niet hoe het zit
Het is zoals het is
Meer niet
Hier staan we
Alleen in de tijd
Ouder, niet veel wijzer
En nog steeds met lege handen
We hebben er niet al te veel van begrepen
Een is te veel, honderd te weinig
Vraag me niet hoe het zit
Het is zoals het is
Meer niet
In strijd met de verveling
Wordt de hele boel gesloopt
Het is zoals het is
Meer niet
Nada más
Deja de joder con esa queja
Antes no era realmente mejor
Has olvidado la mayoría de nuevo
Y el resto ya no lo sé
Probablemente no fue intencional
Pero suena como si fuera mi culpa
Como si hubiera tenido paciencia por mucho tiempo
Que todo salió mal por mi culpa
Uno es demasiado, cien son muy pocos
No me preguntes cómo es
Es como es
Nada más
Tú estuviste allí mismo
Y siempre has estado presente
No necesitas dar la respuesta
Pero pregúntate a ti mismo por qué
Uno es demasiado, cien son muy pocos
No me preguntes cómo es
Es como es
Nada más
Aquí estamos
Solos en el tiempo
Más viejos, no mucho más sabios
Y aún con las manos vacías
No hemos entendido mucho de esto
Uno es demasiado, cien son muy pocos
No me preguntes cómo es
Es como es
Nada más
En lucha contra el aburrimiento
Todo se destruye por completo
Es como es
Nada más