Bed Of Roses
She was called a scarlet woman by the people
Who would go to church but leave me in the street
With no parents of my own I never had a home
And a fifteen year old girl has got to eat
She found me outside one Sunday morning begging money from a man I didn't know
She took me in and wiped away my childhood that woman of the street this lady Rose
This bed of Rose's that I lay on where I was taught to love a man
This bed of Rose's where I'm livin' is the only kind of life I'll understand
She was a handsome woman just thirty-five who was spoken to in town by very few
She managed a late evening business like most of the town wished they'd do
I learned all the things a man should know from a woman not approved of I suppose
She died knowing someone really loved her from life's bramble bush I picked a rose
This bed of Rose's...
This bed of Rose's...
Bed Van Rozen
Ze werd een scharlaken vrouw genoemd door de mensen
Die naar de kerk gingen maar mij op straat lieten staan
Zonder ouders van mijn eigen heb ik nooit een thuis gehad
En een vijftienjarig meisje moet wel eten
Ze vond me buiten op een zondagmorgen bedelend om geld van een man die ik niet kende
Ze nam me mee en veegde mijn kindertijd weg, die vrouw van de straat, deze dame Roos
Dit bed van Rozen waar ik op lig, waar ik leerde een man te liefhebben
Dit bed van Rozen waar ik leef, is het enige soort leven dat ik begrijp
Ze was een knappe vrouw van vijfendertig, met wie in de stad maar weinig spraken
Ze leidde een late avondbusiness, zoals de meeste mensen in de stad dat zouden willen
Ik leerde alle dingen die een man zou moeten weten van een vrouw die niet goedgekeurd was, denk ik
Ze stierf wetende dat iemand echt van haar hield, uit het doornige leven plukte ik een roos
Dit bed van Rozen...
Dit bed van Rozen...