395px

Vergankelijk

Tulipa Ruiz

Efêmera

Vou ficar mais um pouquinho,
Para ver se acontece alguma coisa
Nessa tarde de domingo.

Congela o tempo pr'eu ficar devagarinho
Com as coisas que eu gosto
E que eu sei que são efêmeras
E que passam perecíveis
Que acabam, se despedem,
Mas eu nunca me esqueço.

Vou ficar mais um pouquinho
Para ver se eu aprendo alguma coisa
nessa parte do caminho.

Martela o tempo pr'eu ficar mais pianinho
Com as coisas que eu gosto
E que nunca são efêmeras
E que estão despetaladas, acabadas
Sempre pedem um tipo de recomeço.

Vou ficar mais um pouquinho, eu vou.

Vou ficar mais um pouquinho
Para ver se acontece alguma coisa
Nessa tarde de domingo.

Congele o tempo pr'eu ficar devagarinho
Com as coisas que eu gosto
E que eu sei que são efêmeras
E que passam perecíveis
Que acabam, se despedem,
Mas eu nunca me esqueço.

Por isso vou ficar mais um pouquinho
Para ver se eu aprendo alguma coisa
Nessa parte do caminho.

Martela o tempo pr'eu ficar mais pianinho
Com as coisas que eu gosto
E que nunca são efêmeras
E que estão despetaladas, acabadas
Sempre pedem um tipo de recomeço.

Vou ficar mais um pouquinho
Para ver se acontece alguma coisa
Nessa tarde de domingo.

Vou ficar mais um pouquinho
Para ver se eu aprendo alguma coisa
Nessa parte do caminho.

Vou ficar mais um pouquinho
Para ver se acontece alguma coisa
Nessa tarde de domingo.

Vou ficar mais um pouquinho
Para ver se eu aprendo alguma coisa
Nessa parte do caminho.

Vergankelijk

Ik blijf nog even hier,
Om te zien of er iets gebeurt
Deze zondagmiddag.

Bevries de tijd zodat ik langzaam kan zijn
Met de dingen die ik leuk vind
En waarvan ik weet dat ze vergankelijk zijn
En dat ze voorbijgaan, bederfelijk
Dat ze eindigen, zich afscheiden,
Maar ik vergeet ze nooit.

Ik blijf nog even hier
Om te zien of ik iets leer
Op dit stuk van de weg.

Klop de tijd zodat ik stiller kan zijn
Met de dingen die ik leuk vind
En die nooit vergankelijk zijn
En die zijn ontdaan van hun blaadjes, voorbij
Altijd vragen ze om een soort van nieuw begin.

Ik blijf nog even hier, dat ga ik doen.

Ik blijf nog even hier
Om te zien of er iets gebeurt
Deze zondagmiddag.

Bevries de tijd zodat ik langzaam kan zijn
Met de dingen die ik leuk vind
En waarvan ik weet dat ze vergankelijk zijn
En dat ze voorbijgaan, bederfelijk
Dat ze eindigen, zich afscheiden,
Maar ik vergeet ze nooit.

Daarom blijf ik nog even hier
Om te zien of ik iets leer
Op dit stuk van de weg.

Klop de tijd zodat ik stiller kan zijn
Met de dingen die ik leuk vind
En die nooit vergankelijk zijn
En die zijn ontdaan van hun blaadjes, voorbij
Altijd vragen ze om een soort van nieuw begin.

Ik blijf nog even hier
Om te zien of er iets gebeurt
Deze zondagmiddag.

Ik blijf nog even hier
Om te zien of ik iets leer
Op dit stuk van de weg.

Ik blijf nog even hier
Om te zien of er iets gebeurt
Deze zondagmiddag.

Ik blijf nog even hier
Om te zien of ik iets leer
Op dit stuk van de weg.

Escrita por: Gustavo Ruiz / Tulipa Ruiz