Yo no me quiero casar, ¿y usted?
No tengo tiempo para saber,
si hay un amor ideal,
a mí cualquiera me viene bien,
¿Cómo me voy a negar?
Qué aburrido debe ser!,
tener solo una mujer,
nunca me podría casar...
No conozco a nadie que no haya terminado mal.
Si el hombre no aparece,
la gente se enloquece
y empieza a destrozar el lugar.
Se queman las cortinas,
empiezan las corridas
y el tiempo no parece pasar.
Libertad, frenesí,
do re mi fa sol la si,
eso es el amor para mí,
y no conozco nadie que me haya hecho sentir así!
Yo soy así
nací para cantar y ser feliz.
No puedo estar
sin ver pasar las olas sobre el mar.
Ya no estoy,
ya me fui,
ya partí de aquí.
Ik wil niet trouwen, en jij?
Ik heb geen tijd om te weten,
of er een ideale liefde is,
iedereen komt voor mij goed van pas,
hoe kan ik me daartegen verzetten?
Wat moet dat saai zijn!,
maar één vrouw te hebben,
ik zou nooit kunnen trouwen...
Ik ken niemand die het niet slecht heeft afgemaakt.
Als de man niet komt opdagen,
wordt iedereen gek
en begint de boel te vernielen.
De gordijnen vlammen,
het gekkenhuis begint
en de tijd lijkt niet te verstrijken.
Vrijheid, razernij,
do re mi fa sol la si,
zo is de liefde voor mij,
en ik ken niemand die me zo heeft laten voelen!
Ik ben zo,
ik ben geboren om te zingen en gelukkig te zijn.
Ik kan niet zijn
zonder de golven over de zee te zien gaan.
Ik ben er niet meer,
ik ben al weg,
ik heb deze plek verlaten.