Unutamazsin
Yalnızlığım çaldı yine sessiz kapımı
Karanlığa giden yolu unutmuşken
Yitirmişiz dünleri biz hep yarınlarda
Ağla kalbim, ağla, çünkü bu son fırtına
Yazık olur ikimize sevgimize
Hüzünlere çekme bizi bir nefeste
Senden kalan tek şey sana tutsaklığımsa
Ağla kalbim, daha çok var aydınlığa
Neden ayrılsın ellerimiz
Sevgiyle bakan gözlerimiz?
Yalnızken hani atmaz dururdu, yüreklerimiz?
Unutamazsın yıllar geçse
Saçlarımıza aklar düşse
Unutturamaz bizi bize, hiç kimse
Yalnızlığım çaldı yine sessiz kapımı
Karanlığa giden yolu unutmuşken
Yitirmişiz dünleri biz hep yarınlarda
Ağla kalbim, daha çok var aydınlığa
Neden ayrılsın ellerimiz
Sevgiyle bakan gözlerimiz?
Yalnızken hani atmaz dururdu, yüreklerimiz?
Unutamazsın yıllar geçse
Saçlarımıza aklar düşse
Unutturamaz bizi bize, hiç kimse
Unutamazsın yıllar geçse
Saçlarımıza aklar düşse
Unutturamaz bizi bize, hiç kimse
Hiç kimse
No puedes olvidar
Y mi soledad golpeó de nuevo mi puerta en silencio
Olvidando el camino hacia la oscuridad
Hemos perdido el ayer, siempre vivimos en el mañana
Llora, corazón, llora, porque esta es la última tormenta
Sería una lástima para los dos, para nuestro amor
No nos arrastres hacia la tristeza en un solo aliento
Si lo único que queda de ti es mi cautiverio
Llora, corazón, aún hay mucho más luz
¿Por qué deberían separarse nuestras manos?
¿Nuestros ojos que solían brillar con amor?
¿Cuándo nuestros corazones no latían juntos en soledad?
No puedes olvidar aunque pasen los años
Aunque se vuelvan blancos nuestros cabellos
Nadie puede hacernos olvidar a nosotros mismos
Y mi soledad golpeó de nuevo mi puerta en silencio
Olvidando el camino hacia la oscuridad
Hemos perdido el ayer, siempre vivimos en el mañana
Llora, corazón, aún hay mucho más luz
¿Por qué deberían separarse nuestras manos?
¿Nuestros ojos que solían brillar con amor?
¿Cuándo nuestros corazones no latían juntos en soledad?
No puedes olvidar aunque pasen los años
Aunque se vuelvan blancos nuestros cabellos
Nadie puede hacernos olvidar a nosotros mismos
No puedes olvidar aunque pasen los años
Aunque se vuelvan blancos nuestros cabellos
Nadie puede hacernos olvidar a nosotros mismos
A nadie