DLZ
Congratulations on the mess you made of things
I'm trying to reconstruct the air and all that brings
And oxidation is the compromise you own
But this is beginning to feel like the dog wants her bones, say
You force your fire and then you falsify your deeds
Your methods dot the disconnect from all your creeds
And fortune strives to fill the vacuum that it feeds
But this is beginning to feel like the dog's lost her lead, say
This is beginning to feel like the long
Winded blues of the never
This is beginning to feel like it's curling up slowly
And finding a throat to choke
This is beginning to feel
Like the long winded blues of the never
Barely controlled locomotive consuming the picture
And blowing the crows to smoke
This is beginning to feel
Like the long winded blues of the never
Static explosion devoted to crushing the broken
And shoving their souls to ghost
Eternalised, objectified
You set your sights so high
But this is beginning to feel
Like the bolt busted loose from the lever
Never mind, death professor
Your structure's fine, my dust is better
Your victim flies so high
All to catch a bird's eye view of who's next
Never you mind, death professor
Love is life, my love is better
Your victim flies so high
Eyes could be the diamonds confused with who's next
Never you mind, death professor
Your shocks are fine, my struts are better
Your fiction flies so high
Y'all could use a doctor who's sick, who's next?
Never you mind, death professor
Electrified, my love is better
It's crystallized, so am I
All could be the diamond fused with who's next
This is beginning to feel
Like the dawn of the loser forever
This is beginning to feel
Like the dawn of the loser forever
This is beginning to feel
Like the dawn of the loser forever
This is beginning to feel
Like the dawn of the loser forever
DLZ
Gefeliciteerd met de rommel die je ervan gemaakt hebt
Ik probeer de lucht en alles wat dat meebrengt te reconstrueren
En oxidatie is de compromis dat je bezit
Maar dit begint te voelen als de hond die haar botten wil, zeg
Je forceert je vuur en dan vervals je je daden
Je methoden markeren de disconnect van al je overtuigingen
En het geluk probeert de vacuüm te vullen dat het voedt
Maar dit begint te voelen als de hond die haar lijn kwijt is, zeg
Dit begint te voelen als de lange
Langdradige blues van het nooit
Dit begint te voelen alsof het langzaam opkrult
En een keel vindt om te wurgen
Dit begint te voelen
Als de lange langdradige blues van het nooit
Bijna gecontroleerde locomotief die het beeld verbruikt
En de kraaien tot rook blaast
Dit begint te voelen
Als de lange langdradige blues van het nooit
Statische explosie gewijd aan het verpletteren van de gebroken
En hun zielen naar spoken duwen
Geëternaliseerd, geobjectiveerd
Je richt je zo hoog
Maar dit begint te voelen
Als de bout die loskomt van de hefboom
Maakt niet uit, dood professor
Je structuur is prima, mijn stof is beter
Je slachtoffer vliegt zo hoog
Allemaal om een vogel's oog te vangen van wie de volgende is
Maakt niet uit, dood professor
Liefde is leven, mijn liefde is beter
Je slachtoffer vliegt zo hoog
Ogen kunnen de diamanten zijn verward met wie de volgende is
Maakt niet uit, dood professor
Je schokken zijn prima, mijn steunen zijn beter
Je fictie vliegt zo hoog
Jullie zouden een dokter kunnen gebruiken die ziek is, wie is de volgende?
Maakt niet uit, dood professor
Geëlektrificeerd, mijn liefde is beter
Het is gekristalliseerd, ik ook
Allemaal kunnen de diamanten zijn samengesmolten met wie de volgende is
Dit begint te voelen
Als de dageraad van de verliezer voor altijd
Dit begint te voelen
Als de dageraad van de verliezer voor altijd
Dit begint te voelen
Als de dageraad van de verliezer voor altijd
Dit begint te voelen
Als de dageraad van de verliezer voor altijd