The Writing And The Cry
The oversight forgets, as the leaves upon trunk
The rain humidifies I have a meal when I cry dead calm
Home: I give melancholy
Room: of alloyed grief
Tender the silence airs soft shouts and whines
The footprints blanket ignores to feel
Alive with the sounds of the pain
I die to want to live
Solitude you insert yourself insane you rain me in the eyes
You open me the veins and I bleed internal
Another time
Home:I give melancholy
Room: of alloyed grief
Het Schrijven En Het Huilen
Het toezicht vergeet, zoals de bladeren op de stam
De regen bevochtigt, ik heb een maaltijd als ik doodstil huil
Thuis: Ik geef melancholie
Kamer: van gemengde rouw
Zacht de stilte, de lucht schreeuwt en jammert
De voetafdrukken negeren de deken om te voelen
Levend met de geluiden van de pijn
Ik sterf om te willen leven
Eenzaamheid, je steekt jezelf in me, gek, je regent in mijn ogen
Je opent mijn aderen en ik bloed van binnen
Weer een keer
Thuis: Ik geef melancholie
Kamer: van gemengde rouw