Capitel II Soelen Gaaer Bag Aase Need
Sagte vender hun Hovedet halfft
Lyddende fjernt til Ord som bli'r talt
Et Sted under Bakken, om Hiertets Vee
Pigen:
Sola gaar bak Aase ned
Skuggan' bli saa lange
Natte kjem snart atteved
Teke meg I Fange
De Taaren dend fulgte hendes Savn
Een Lengsel hiem til siine
Hun vilde saa gierne hafve dem I siin Favn
Sorrigen sadte Rood I navnlos Piine
Hun graader
Hun falmer
Hun seer ey paa Nattesti
Hun falder I Sofn paa Moseseng
Oc aldting tier
Saa decker et Mulm
Hendes Drommers Stier
Chapitre II Le Soleil Descend Derrière Aase
Elle tourne la tête à moitié
Entendant au loin des mots qui se disent
Un endroit sous la colline, sur les peines du cœur
La fille :
Le soleil descend derrière Aase
Les ombres deviennent si longues
La nuit arrive bientôt
Me prenant en otage
Les larmes suivaient son chagrin
Un désir de retour chez elle
Elle aimerait tant les avoir dans ses bras
La tristesse s'asseyait rouge dans une douleur sans nom
Elle pleure
Elle s'efface
Elle ne regarde pas le chemin de la nuit
Elle s'endort sur le lit de Moïse
Et tout se tait
Puis un brouillard recouvre
Les chemins de ses rêves