395px

Mensen van de Zee

Umberto Tozzi

Gente Di Mare

A noi che siamo gente di pianura
Navigatori esperti di citta'
Il mare ci fa sempre un po paura
Per quella idea di troppa liberta'
.
Eppure abbiamo il sale nei capelli
Del mare abbimo le profondita'
E donne infreddolite negli scialli
Che aspettano che cosa non si sa

Gente di mare che se ne va
Dove gli pare, dove non sa
Gente che muore di nostalgia
Ma quando torna dopo un giorno muore
Per la voglia di andare via.

(Gente di mare)
E quando ci fermiamo sulla riva
(Gente di mare)
Lo sguardo all' orizzonte se ne va
(Gente di mare)
Portandoci i pensieri alla deriva
Per quell' idea di troppa liberta'

Gente di mare che se ne va
Dove gli pare, dove non sa
Gente corsara che non c'e' piu'
Gente lontana che porta nel cuore
Questo grande fratello blu

Al di la' del mare, c' e' qualcuno che
C'e' qualcuno che non sa niente di te

Gente di mare che se ne va
Dove gli pare, dove non sa
Noi prigionieri in queste citta'
Viviamo sempre di oggi e di ieri
Inchiodati alla realta'...
E la gente di mare va..

Gente di mare che se ne va (che se ne va)
Dove gli pare, dove non sa (ma dove non sa)
Noi prigionieri in queste grandi citta'
Viviamo sempre di oggi e di ieri
Inchiodati alla realta'...
E la gente di mare va...

Mensen van de Zee

Aan ons die mensen van de vlakte zijn
Ervaren navigators van steden
De zee maakt ons altijd een beetje bang
Vanwege dat idee van te veel vrijheid
.
Toch hebben we het zout in ons haar
Van de zee hebben we de diepten
En vrouwen die het koud hebben in hun sjaals
Die wachten op iets dat we niet weten

Mensen van de zee die weggaan
Waar het hen uitkomt, waar ze niet weten
Mensen die sterven van heimwee
Maar als ze terugkomen na een dag, sterven ze
Van de drang om weg te gaan.

(Mensen van de zee)
En als we stoppen op de oever
(Mensen van de zee)
Gaat de blik naar de horizon
(Mensen van de zee)
Die ons gedachten meevoert op drift
Vanwege dat idee van te veel vrijheid

Mensen van de zee die weggaan
Waar het hen uitkomt, waar ze niet weten
Piraat mensen die er niet meer zijn
Verre mensen die in hun hart dragen
Deze grote blauwe broer

Aan de andere kant van de zee, is er iemand die
Er is iemand die niets van jou weet

Mensen van de zee die weggaan
Waar het hen uitkomt, waar ze niet weten
Wij gevangenen in deze steden
Leven altijd van vandaag en gisteren
Vastgenageld aan de realiteit...
En de mensen van de zee gaan...

Mensen van de zee die weggaan (die weggaan)
Waar het hen uitkomt, waar ze niet weten (maar waar ze niet weten)
Wij gevangenen in deze grote steden
Leven altijd van vandaag en gisteren
Vastgenageld aan de realiteit...
En de mensen van de zee gaan...

Escrita por: Giancarlo Bigazzi