El Sangriento Final de Bobby Johnson
Nunca debió amanecer aquel día gris en
Nueva York
En que a los Johnson se les ocurrió ir de visita
Al zoo
Nunca debió amanecer para el pequeño Bobby
Que quiso realizar el sueño de tantos escolares
Metiéndose en la jaula de los osos polares
Oh, nunca debió amanecer
Y ahora todo el mundo llora
Mr. Johnson echa la culpa a su señora
Maldito el día en que se te ocurrió
Llevar al niño de paseo al zoo de Nueva York
El presidente de la compañia de seguros
Llora desconsoladamente
Y soportando las estúpidas miradas de la estúpida gente
Los pingüinos no dejan de llorar
Los osos no fueron conscientes de su error
Notaron, eso sí, un ligero cambio de sabor
No les acabó de convencer el pequeño Bobby
Estaba poco hecho, yo lo hubiera dejado diez
Minutos más en la sartén
Yo le habria añadido una pastilla de Avecrem
A cualquier cosa le llaman hoy comer
Y ahora todo el mundo llora
Mr. Johnson echa la culpa a su señora
Maldito el día en que se te ocurrió
Llevar al niño de paseo al zoo de Nueva York
El presidente de la compañia de seguros
Llora desconsoladamente
Y soportando las estúpidas miradas de la estúpida gente
Los pingüinos no dejan de llorar
Y ahora todo el mundo llora
Mr. Johnson echa la culpa a su señora
Maldito el día en que se te ocurrió
Llevar al niño de paseo al zoo de Nueva York
El presidente de la compañia de seguros
Llora desconsoladamente
Y soportando las estúpidas miradas de la estúpida gente
Los pingüinos no dejan de llorar
De Bloedige Einde van Bobby Johnson
Het had nooit die grijze dag moeten worden in
New York
Toen de Johnsons besloten op bezoek te gaan
Naar de dierentuin
Het had nooit moeten aanbreken voor de kleine Bobby
Die de droom van zoveel scholieren wilde waarmaken
Door in de kooi van de ijsberen te kruipen
Oh, het had nooit moeten aanbreken
En nu huilt iedereen
Meneer Johnson geeft zijn vrouw de schuld
Verdomme de dag dat je besloot
De jongen mee te nemen naar de dierentuin van New York
De president van de verzekeringsmaatschappij
Huilt wanhopig
En moet de domme blikken van de domme mensen verdragen
De pinguïns blijven maar huilen
De beren waren zich niet bewust van hun fout
Ze merkten, dat wel, een lichte verandering in smaak
De kleine Bobby overtuigde ze niet echt
Hij was nog niet goed doorbakken, ik had hem tien
Minuten langer in de pan gelaten
Ik had er een blokje Avecrem aan toegevoegd
Tegenwoordig noemen ze alles eten
En nu huilt iedereen
Meneer Johnson geeft zijn vrouw de schuld
Verdomme de dag dat je besloot
De jongen mee te nemen naar de dierentuin van New York
De president van de verzekeringsmaatschappij
Huilt wanhopig
En moet de domme blikken van de domme mensen verdragen
De pinguïns blijven maar huilen
En nu huilt iedereen
Meneer Johnson geeft zijn vrouw de schuld
Verdomme de dag dat je besloot
De jongen mee te nemen naar de dierentuin van New York
De president van de verzekeringsmaatschappij
Huilt wanhopig
En moet de domme blikken van de domme mensen verdragen
De pinguïns blijven maar huilen