Di Me Ti Ricordi (Come Minimo)
Fabri Fibra
Noti come quanta gente di te prima o poi si stanca, noti che non cambia chi non ricambia ammesso che qualcosa rimanga, noti come il tempo ci incanta noti come un'evento ci sbianca quanta poca voglia di capire com'è che non c'è chi ci manca, qui chi ci manca.
mancano di riferimento i ricordi che non si collegano ai movimenti, ricordi rincorsi in foschie discordi discorsi in corsie, tu che vuoi che mi ponga, qui si vede che vuoi che nasconda, che si torna a pensarti a disegnarti e chi riamane qui affonda.
Shezan il Ragno
Hai bloccato il tuo sguardo galleggiato assorto levitando storto le volte già contorto dal ricordo cambiando il rapporto dal più lungo al più corto tanto non ascolto mentre parlo sono un sordo, mi sporgo oltre a quel'orlo fuori dal bordo sono gli scritti di un'orco ci scrivi intorno porta anche i mie trip non basta il moicrocip della tua carta sim, capiscimi intuiscimi siamo piccoli psicolabili in cerca di alibi solidi stabili.
Nesly Rice
sempre in fotta uomo anche se al suono anche se solo come consolo ripieno di veleno che lascia spiegazioni più o meno ma non basta non mi resta che di chi ti ricordi per sorridere lascio stare sorrido così scorro il ricordi e posso esprimere amo vivere di che libere senzazioni scrivere al culmine delle emozioni minime nozioni apprese da notti insinni frasi con anime dinamiche di immaggine amiche dinamite in una mente mite depositata da ferite.
Shezan il ragno
Quello di un vero adesso solo ereditiero di uno spirito intero da guerriero da guarire fisso lo sbandiero per la crescita della comunità l'hip hop accusa uno shock quasi allo stop colori della pelle pochi per cui in città da frequentare dicono i suoi angoli più bui da oggi in poi uso con ricerca di desine più che mai fusioni e discepoli di freud collaboriamo per sconfiggere il profano che fà commissione vuole anche lo sgamo bling
Nesly Rice
La mia mente non può capire perchè è un concetto senza confine idee di getto scritte in rime per colmare il male che che vive proprio come dice Kime ciò che segna insegna in questo campo di mine che si ottiene alla fine alla fine più o meno con stile va bene mi arrendo stò vivendo e tutte le conseguenze che porta stò vedendo niente da dividere stò capendo uomo di chi di te mi ricordo per sorridere?
Fabri Fibra
Metto resti di conclusione sopra al volto che penso sia troppe cose che sento anche volendo non riesco a trovarci un senso cosa si impara da qui che si impara da qui con tutti si è in gara da qui quello che ci unisce e sempre meno di ciò che separa per decidere forse tocca coincidere con ciò che puoi descrivere che per vivere se ti è possibile chi ti ricordi per sorridere?
Vergeet Me Niet (Als Minimaal)
Fabri Fibra
Let op hoeveel mensen uitgekeken zijn op jou, vroeg of laat raakt men het zat, let op dat wie niet teruggeeft, niet verandert, als er al iets is dat blijft, let op hoe de tijd ons betovert, let op hoe een gebeurtenis ons bleekt, hoe weinig wil je hebt om te begrijpen, hoe het kan dat er niemand is die we missen, hier missen we degenen die we missen.
Er zijn geen referentiepunten, herinneringen die niet verbonden zijn met de bewegingen, herinneringen achterna gezeten in vage discussies, gesprekken in gangpaden, jij, die wil dat ik me aanpas, hier zie je dat je wilt dat ik verberg, dat ik weer aan je denk, je teken, en degene die hier blijft, zinkt weg.
Shezan il Ragno
Je hebt je blik vastgehouden, zwevend, afgeleid en krom, de keren dat je al verdraaid was door de herinnering, de relatie veranderend van het langste naar het kortste, terwijl ik toch niet luister en praat, ben ik doof, ik leun over die rand, buiten de boord, ze zijn geschreven door een monster, je schrijft eromheen, ook mijn trips zijn niet genoeg, het microchip van je simkaart, begrijp me, voel me, we zijn kleine gevoelige dingen op zoek naar stevige alibi’s.
Nesly Rice
Altijd in de knoop, man, zelfs bij het geluid, zelfs zo alleen, als een troost, gevuld met gif, dat meer of minder uitleg achterlaat, maar dat is niet genoeg, ik heb niets meer dan degene die je bijblijft om te glimlachen, ik laat het, glimlach zo, stroom door de herinneringen en kan uitdrukken, ik hou van leven van die vrije sensaties, schrijven op het hoogtepunt van de minimale emoties, lessen geleerd van nachten vol, zinnen met dynamische zielen, vrienden dynamiet in een zachtaardige geest, opgeladen door wonden.
Shezan il Ragno
Dat van een echte, nu alleen erfgenaam van een compleet geest van een krijger dat geheeld moet worden, ik vlag voor de groei van de gemeenschap, hip-hop ervaart een schok bijna stilstaand, huidskleuren, weinigen om mee om te gaan in de stad, zeggen dat de donkerste hoeken van de stad niet te betreden zijn, voortaan gebruik ik ze met een zoektocht naar doelen meer dan ooit, fusies en discipelen van Freud, laten we samenwerken om het profane te verslaan dat ook de bling wil hebben.
Nesly Rice
Mijn geest kan het niet begrijpen, want het is een concept zonder grenzen, ideeën in één zitting geschreven in rijm om het kwaad te vullen dat leeft, net als Kime zegt, wat ons markeert leert ons in dit mijnenveld dat we uiteindelijk krijgen, uiteindelijk meer of minder met stijl, dat is goed, ik geef me over, ik leef en zie de gevolgen die komen, ik zie niets om te delen, ik begrijp, man, wie herinner ik me van jou om te glimlachen?
Fabri Fibra
Ik zet de resten van een conclusie op het gezicht waarvan ik denk dat er te veel dingen zijn die ik voel, zelfs als ik wil, kan ik daar geen zin in vinden, wat leer je hier, wat leer je hier, iedereen is in competitie hier, wat ons verbindt is altijd minder dan wat ons scheidt, om misschien te beslissen moet je samenvallen met wat je kunt beschrijven dat nodig is om te leven, als het mogelijk is, wie herinner je je om te glimlachen?