Joana
Zure arnasa bakardadean
oihu mutu baten keinu hotza;
ordurik gabeko erlojuan
bukaezina da zure mina;
orain... da... orain.
Baina negu gorriko elur malutek
zure irria izoztu arren
gure bihotzen oroimenean
amodioak bizirik dirau...
...Ta joana joan bada,
geroa etorriko da.
...Ta joana joan bada,
geroa ehundu beharko duzu
orainaren hariaz.
Joana
En tu aliento en la soledad
un frío gesto de un grito apagado;
en el nido sin hora
es interminable tu dolor;
ahora... es... ahora.
Pero los copos de nieve roja del invierno
aunque congelen tu risa
en el recuerdo de nuestros corazones
los amores seguirán vivos...
...Y si Joana se ha ido,
el pasado volverá.
...Y si Joana se ha ido,
el pasado tendrás que desenterrar
con el arado del presente.