Joana
Zure arnasa bakardadean
oihu mutu baten keinu hotza;
ordurik gabeko erlojuan
bukaezina da zure mina;
orain... da... orain.
Baina negu gorriko elur malutek
zure irria izoztu arren
gure bihotzen oroimenean
amodioak bizirik dirau...
...Ta joana joan bada,
geroa etorriko da.
...Ta joana joan bada,
geroa ehundu beharko duzu
orainaren hariaz.
Joana
Dans le souffle de ta solitude
Un cri résonne comme un écho froid ;
Dans une horloge sans aiguilles
Ta douleur est sans fin ;
Maintenant... c'est... maintenant.
Mais les flocons de neige de l'hiver rouge
Bien que ta sourire soit gelé
Dans la mémoire de nos cœurs
L'amour reste vivant...
...Et si Joana s'en va,
Le futur viendra.
...Et si Joana s'en va,
Il faudra tisser le futur
Avec le fil du présent.