Zu nigan eta ni zugan
Samina busaren leihatilan
lanbrotuz doa.
Tristuraz elkar kolpatzen dira
oroitzapenak.
Zu nigan eta ni zugan
nahiz orain urrun izan;
legeak bere baitan
sakabana ez gaitzan.
Denbora arimaren ezpalak
higatuz doa.
Kristalak herbesteratzen ditu
gure laztanak.
À toi et à moi
Samina, à la fenêtre du bus
elle s'éloigne.
Tristement, les souvenirs
se heurtent.
À toi et à moi
même si maintenant on est loin ;
les lois en nous
ne nous laissent pas tomber.
Le temps emporte les échos
de nos âmes.
Les cristaux dispersent
nos caresses.