Quien Te Lo Iba a Decir
En tus ojos habitan olivares
de tierra cenicienta es tu garganta
morada habitual de las verdades
que solo son verdad si tu las cantas
Cigarra de la acera incomprendida
juglar de la derrota incorregible
guitarra callejera de la esquina
cara de sacristan verso terrible
Estribillo
Quien te lo iba a decir
veinte años antes
banda sonora de los viandantes
de las bocas de metro de madrid
Quien te lo iba a decir
tan poca cosa
que la cibeles se iba poner celosa
porque ya nunca cantas por alli.
Quijote en un mundo de ambiciosos
azote del poder establecido
que busca a Dulcinea del Toboso
se liga a Jimena en el camino.
Podrias haber sido no lo dudo
banquero, presidente del gobierno
pero eres incapaz desde pequeño
de llevarte ni el lapiz que no es tuyo.
Estribillo
Gitano que regala su talento
a causas que requieren poesia
veleta que obedece un solo viento
sereno de calle melancolia
Quevedo con maneras de Bob dylan
amigo inseparable de la luna
de acordes y de versos tu fortuna
casta y figura digan lo que digan
Estribillo
En tus ojos habitan olivares
de tierra cenicienta es tu garganta
morada habitual de las verdades
que solo son verdad si tu las cantas
Wie Had Dat Tegen Je Zeggen
In je ogen wonen olijfbomen
van asgrijze aarde is je keel
het gebruikelijke huis van de waarheden
die alleen waar zijn als jij ze zingt
Cicade van de onbegrepen stoep
jongleur van de onverbeterlijke nederlaag
straatgitarist van de hoek
gezicht van de koster, vreselijk vers
Refrein
Wie had dat tegen je zeggen
twintig jaar eerder
soundtrack van de voorbijgangers
van de metro-ingangen van Madrid
Wie had dat tegen je zeggen
zo'n klein ding
dat de Cibeles jaloers zou worden
omdat je daar nooit meer zingt.
Don Quichot in een wereld van hebzuchtigen
slachtoffer van de gevestigde macht
op zoek naar Dulcinea van Toboso
verbindt zich met Jimena op de weg.
Je had het kunnen zijn, dat betwijfel ik niet
bankier, president van de regering
maar je bent sinds je klein was
niet in staat om zelfs maar de pen die niet van jou is mee te nemen.
Refrein
Zigeuner die zijn talent weggeeft
aan zaken die poëzie vereisen
windvaan die slechts één wind gehoorzaamt
rustig van de straat melancholie
Quevedo met manieren van Bob Dylan
onlosmakelijke vriend van de maan
van akkoorden en van verzen is jouw fortuin
kuis en figuur, laat ze zeggen wat ze willen.
Refrein
In je ogen wonen olijfbomen
van asgrijze aarde is je keel
het gebruikelijke huis van de waarheden
die alleen waar zijn als jij ze zingt.