Acanthe
はるのパルファムさそわれめざめる
haru no parfum sasoware mezameru
あいをとじこめたきおくとおもいでたち
ai wo tojikometa kioku to omoidetachi
よびおこすいのちのけいもう
yobiokosu inochi no keimou
あわくさわめくきぼうをしって
awaku sawameku kibou wo shitte
よみがえれうたごえのはながまう
yomigaere utagoe no hana ga mau
いにしえのおもいはさきほこり
inishie no omoi wa saki hokori
かおりたつおんじょうのしずくを
kaori tatsu onjou no shizuku wo
まちこがれている
machikogarete iru
くちながらあこがれとげんそうを
kuchi nagara akogare to gensou wo
きたいしてねむれるハーミタージュ
kitai shite nemureru hermitage
いつかこころをふきこむくちづけと
itsuka kokoro wo fuki komu kuchidzuke to
えいえんを
eien wo
はるのルミエールたしかなぬくもりはきえない
haru no lumiere tashika na nukumori wa kienai
がらすごしとぎれたじかんを
garasu goshi togireta jikan wo
うたりうごかすであいはうんめい
utari ugokasu deai wa unmei
よみがえれうたごえがめぶくいま
yomigaere utagoe ga mebuku ima
ほこうしえのおもいがたなびって
hokoushie no omoi ga tanabitte
ふくいくとかがやきに
fukuiku to kagayaki ni
みちたみらいをゆめにみる
michita mirai wo yume ni miru
さびついてこわれかけたこどくに
sabitsuite koware kaketa kodoku ni
よりそってここはハーミタージュ
yorisotte koko wa hermitage
いつかそのみをだきとめるうでと
itsuka sono mi wo dakitomeru ude to
えいえんを
eien wo
めぐるきせつにしゅうえんなどないと
meguru kisetsu ni shuuen nado nai to
ものいわずともたましいがあると
mono iwazu to mo tamashii ga aru to
つたえるためにこのほころびを
tsutaeru tame ni kono hokorobi wo
そっとむすびあわせて
sotto musubi awasete
ついおくののこりがをいつくしみ
tsuioku no nokoriga wo itsukushimu
いつぞやのあいじょうはかざられた
itsuzoya no aijou wa kazarareta
きずあともじだいをこえてきたあかし
kizuato mo jidai wo koete kita akashi
すえがれようとわすれはしない
suegare you to wasure wa shinai
うたごえがきえようと
utagoe ga kie you to
いくどとおもいがとだえようと
ikudo to omoi ga todae you to
あたえようはるをくりかえすあいを
ataeyou haru wo kurikaesu ai wo
こころをふきこむくちづけと
kokoro wo fukikomu kuchizuke to
えいえんを
eien wo
Acanthe
Lenteparfum roept me wakker
Herinneringen en gedachten vol liefde
Levensadem roept ons weer tot leven
Ik weet van de hoop die zachtjes ruisend is
Herleef, de zangstem danst in de lucht
Oude gevoelens bloeien weer op
De druppels van geurige klanken
Verlangen naar wat nog komen gaat
Met een lange tong vol verlangen en fantasie
Verwacht ik de slapende Hermitage
Een kus die ooit mijn hart zal vullen
Voor altijd
De lente-lumière, de zekere warmte verdwijnt niet
Door het glas, de tijd die verstrijkt
De ontmoeting die ons in beweging zet, is ons lot
Herleef, de zangstem ontwaakt nu
De gedachten van weleer wapperen
In de glans van de toekomst
Droom ik van wat nog komen gaat
In de roestige eenzaamheid die bijna breekt
Hier is de Hermitage, die me omarmt
Een arm dat ooit je lichaam zal vasthouden
Voor altijd
In de cyclus van seizoenen is er geen einde
Zelfs zonder woorden is er een ziel
Om deze scheur te delen
Verbind ik het voorzichtig
De rest van de herinneringen zijn kostbaar
De liefde van ooit is versierd
De littekens zijn een bewijs dat de tijd voorbij is
Ik zal niet vergeten, ook al vervaagt de zangstem
Zelfs als de gedachten vaak stoppen
Geef de lente opnieuw, de liefde die ik geef
Een kus die mijn hart zal vullen
Voor altijd
Escrita por: Kanon Wakeshima