Aún Te Amo
Que te amo tu lo sabes bien
Y que mi vida se durmió en tu piel
Cuando mis ojos te pudieron ver
Toda mi alma enamoré de ti
Y aunque nunca más te he vuelto a ver
Uso tu imagen para renacer
Y tus recuerdos para sonreír
Dónde te encuentres ya sabras mujer
Que me moriría, por un beso tuyo
Por un beso tuyo, yo me moriría
Dónde estas mi vida, que no tengo vida
Y renacería toda mi poesía
Y la fantasía, de tenerte un día
Por amarte tanto, por hacerte mía
Y besarte todas las mañanas
Y besar en silencio tu alma
Y tu inocencia no se despierte
Y besarte toda la mañana
Y besar en silencio tu alma
Y tu inocencia no se despierte
Que me moriría, por un beso tuyo
Por un beso tuyo, yo me moriría
Dónde estas mi vida, que no tengo vida
Y renacería toda mi poesía
Y la fantasía de tenerte un día
Por amarte tanto, por hacerte mía
Imagino como puedes ver
Que no querías saber como me va
Pues sabes bien que sin ti no estoy bien
Y ni en mis mejores sueños estás
Aunque nunca lo vas a entender
Daria mis ojos por volverte a ver
Por recostarme en tu fragilidad
Y por amarte hasta un amanecer
Pero esta es mi vida, muy oscura y fría
No existen los cantos, ni las alegrias
Y las fantasías, sin ti vida mía
Ya no existe el día, es tan solo noche
Suelo consolarme, con la fantasía
De poder amarte, sí, yo te amaría
Y besarte toda la mañana
Y besar en silencio tu alma
Y tu inocencia no se despierte
Y besarte toda la mañana
Y besar en silencio tu alma
Y tu inocencia no se despierte
Que me moriría, por un beso tuyo
Por un beso tuyo, yo me moriría
Dónde estas mi vida, que no tengo vida
Y renacería toda mi poesía
Y la fantasía de tenerte un día
Por amarte tanto, por hacerte mía
Que me moriría, por un beso tuyo
Por un beso tuyo, yo me moriría
Dónde estas mi vida, que no tengo vida
Y renacería toda mi poesía
Ik Hou Nog Steeds Van Je
Dat je van me houdt, dat weet je goed
En dat mijn leven sliep op jouw huid
Toen mijn ogen jou konden zien
Verliefd werd heel mijn ziel op jou
En hoewel ik je nooit meer heb gezien
Gebruik ik jouw beeld om weer te herleven
En jouw herinneringen om te glimlachen
Waar je ook bent, weet je al, vrouw
Dat ik zou sterven voor een kus van jou
Voor een kus van jou, ik zou sterven
Waar ben je, mijn leven, ik heb geen leven
En ik zou al mijn poëzie weer tot leven brengen
En de fantasie, om je ooit te hebben
Omdat ik zoveel van je hou, om je van mij te maken
En je elke ochtend te kussen
En in stilte je ziel te kussen
En je onschuld niet te laten ontwaken
En je de hele ochtend te kussen
En in stilte je ziel te kussen
En je onschuld niet te laten ontwaken
Dat ik zou sterven voor een kus van jou
Voor een kus van jou, ik zou sterven
Waar ben je, mijn leven, ik heb geen leven
En ik zou al mijn poëzie weer tot leven brengen
En de fantasie om je ooit te hebben
Omdat ik zoveel van je hou, om je van mij te maken
Ik stel me voor hoe je kunt zien
Dat je niet wilde weten hoe het met me gaat
Want je weet goed dat ik zonder jou niet goed ben
En zelfs in mijn beste dromen ben je er niet
Ook al ga je het nooit begrijpen
Zou ik mijn ogen geven om je weer te zien
Om me te leunen op jouw kwetsbaarheid
En om van je te houden tot de dageraad
Maar dit is mijn leven, heel donker en koud
Er zijn geen liederen, geen vreugde
En de fantasieën, zonder jou, mijn leven
De dag bestaat niet meer, het is alleen maar nacht
Ik troost me met de fantasie
Om je te kunnen liefhebben, ja, ik zou van je houden
En je de hele ochtend te kussen
En in stilte je ziel te kussen
En je onschuld niet te laten ontwaken
En je de hele ochtend te kussen
En in stilte je ziel te kussen
En je onschuld niet te laten ontwaken
Dat ik zou sterven voor een kus van jou
Voor een kus van jou, ik zou sterven
Waar ben je, mijn leven, ik heb geen leven
En ik zou al mijn poëzie weer tot leven brengen
En de fantasie om je ooit te hebben
Omdat ik zoveel van je hou, om je van mij te maken
Dat ik zou sterven voor een kus van jou
Voor een kus van jou, ik zou sterven
Waar ben je, mijn leven, ik heb geen leven
En ik zou al mijn poëzie weer tot leven brengen