Darkness
Day dawns dark, it now numbers infinity.
Life crawls from the past, watching in wonder
I trace its patterns in me.
Tomorrow's tomorrow is birth again.
Boats burn the bridge in the fens;
The time of the past returns to my life
And uses it.
Don't blame me for the letters
That may form in the sand;
Don't look in my eyes, you may see all the numbers
That stretch in my sky and colour my hand.
Don't say that i'm wrong in imagining
That the voice of my life cannot sing.
Fate enters and talks in old words:
They amuse it.
The hands shine darkly and white:
Only in dark they appear.
Bless the baby born today,
Flying in pitch, flying on fear.
They shine in my eyes and touch my face
Where i have seen them placed before;
Don't blame me, please, for the fate that falls:
I did not choose it.
I did not, no no, i did not
I truly did not choose it.
Donkerte
De dag breekt donker aan, het telt nu oneindig.
Het leven kruipt uit het verleden, kijkend in verwondering.
Ik volg de patronen in mij.
Morgen's morgen is weer een geboorte.
Boten verbranden de brug in de moerassen;
De tijd van het verleden keert terug in mijn leven
En gebruikt het.
Verwijs me niet naar de letters
Die misschien in het zand vormen;
Kijk niet in mijn ogen, je kunt alle cijfers zien
Die zich uitstrekken in mijn lucht en mijn hand kleuren.
Zeg niet dat ik verkeerd ben in het verbeelden
Dat de stem van mijn leven niet kan zingen.
Het lot komt binnen en praat in oude woorden:
Ze vermaken het.
De handen schitteren donker en wit:
Alleen in het donker verschijnen ze.
Zegen de baby die vandaag geboren is,
Vliegend in duisternis, vliegend op angst.
Ze schitteren in mijn ogen en raken mijn gezicht
Waar ik ze eerder heb gezien;
Verwijs me alsjeblieft niet naar het lot dat valt:
Ik heb het niet gekozen.
Ik deed het niet, nee nee, ik deed het niet.
Ik heb het echt niet gekozen.
Escrita por: Peter Hammill