De Duiven los
De duiven los,
in gedachten maakt hij zich een Alfa Romeo.
De dashbordwijzers trillen in het rood,
rond honderdtachtig.
En Elsjes zomerjurk hangt aan de waslijn...
Een witte stip komt dichterbij,
een meisje op de vluchtstrook.
Ze moet naar Zeist, wat een toeval,
ze nesteld zich in het nappa.
En Elsjes zomerjurk hangt aan de waslijn...
Een bloesemroute,
in gedachten rijdt hij het bospad op.
Hij tilt haar uit de auto,
bewijst zich op de trimbaan,
schrijft haar naam in het zand.
En Elsjes zomerjurk hangt aan de waslijn...
Haar bloesje los, hij zijn hemd,
hij doet haar rok uit.
Komt hij klaar, en roept zijn duiven.
En Elsjes zomerjurk hangt aan de waslijn...
Haar bloesje los, hij zijn hemd,
hij doet haar rok uit.
Komt hij klaar, en roept zijn duiven.
En Elsje vraagt of papa nu tijd heeft om te spelen...
De las palomas
Las palomas,
en su mente se imagina un Alfa Romeo.
Los indicadores del tablero tiemblan en rojo,
alrededor de ciento ochenta.
Y el vestido de verano de Elsje cuelga en el tendedero...
Una mancha blanca se acerca,
una chica en el arcén.
Debe ir a Zeist, qué coincidencia,
se acomoda en el asiento de cuero.
Y el vestido de verano de Elsje cuelga en el tendedero...
Una ruta de flores,
en su mente conduce por el sendero del bosque.
La saca del auto,
se prueba en la pista de atletismo,
escribe su nombre en la arena.
Y el vestido de verano de Elsje cuelga en el tendedero...
Su blusa suelta, él su camisa,
le quita la falda.
¿Termina él, y llama a sus palomas?
Y el vestido de verano de Elsje cuelga en el tendedero...
Su blusa suelta, él su camisa,
le quita la falda.
¿Termina él, y llama a sus palomas?
Y Elsje pregunta si papá ahora tiene tiempo para jugar...