Intercontinentaal
Ik ben de stem van het geweten
Ik maak me nooit erg populair
Het liefste zou men mij vergeten
Met mij wordt niemand miljonair
Toen de blanken kwamen
Hoorden we dat wij arm waren
Waren we plotseling achterlijk en dom
Toen de blanken kwamen
Werden we zomaar onderdanen
Mochten we naar de nonnen om te leren waarom
Ik ben de stem van het geweten
Niet langer leende jij je oor
Maar ruilde vrouwen voor geweren
En dreef toen handel in ivoor
Toen de zwarten voor ons werkten waren ze gelukkig
Zonder dat gezeur om zelfbestuur
We bouwden ziekenhuizen; brachten orde, rust en vrede
Want discipline lag niet in hun natuur
Ik ben de stem van het geweten
Jij dacht bij alles wat je deed
Als het je uitkwam aan de bijbel
Maar meer nog aan je portemonnee
Ik ben de stem van het geweten
Voor mij is iedereen gelijk
Of je nou blank of bruin of zwart bent
Of je straatarm bent of rijk
Ik ben de stem van het geweten
Men werkt met teer of smeert met stroop
Of tracht met angst mijn keel te snoeren
Maar zolang ik leef is er nog hoop
Intercontinental
Soy la voz de la conciencia
Nunca me hago muy popular
Lo mejor sería que me olvidaran
Conmigo nadie se hace millonario
Cuando llegaron los blancos
Escuchamos que éramos pobres
De repente éramos considerados atrasados y tontos
Cuando llegaron los blancos
Nos convertimos en súbditos sin más
Nos permitieron ir con las monjas para aprender por qué
Soy la voz de la conciencia
Ya no prestabas atención a mis palabras
Sino que cambiabas mujeres por armas
Y luego comerciabas con marfil
Cuando los negros trabajaban para nosotros, eran felices
Sin quejas sobre autogobierno
Construimos hospitales; llevamos orden, paz y tranquilidad
Porque la disciplina no estaba en su naturaleza
Soy la voz de la conciencia
Pensabas en todo lo que hacías
Cuando te convenía, recurrías a la biblia
Pero más aún a tu billetera
Soy la voz de la conciencia
Para mí, todos son iguales
Ya sea blanco, moreno o negro
Ya sea que seas extremadamente pobre o rico
Soy la voz de la conciencia
Algunos trabajan con alquitrán, otros con miel
O intentan callarme con miedo
Pero mientras yo viva, aún hay esperanza