395px

Liebe von später

Herman Van Veen

Liefde van later

Als liefde zoveel jaar kan duren,
dan moet het echt wel liefde zijn,
ondanks de vele kille uren,
de domme fouten en de pijn.
Heel deze kamer om ons heen,
waar ons bed steeds heeft gestaan,
draagt sporen van een fel verleden,
die wilde hartstocht lijkt nu heen,
die zoete razernij vergaan,
de wapens waar we toen mee streden.

Ik houd van jou,
met heel mijn hart en ziel
houd ik van jou.
Langs de zon en maan
tot aan het ochtendblauw,
ik houd nog steeds van jou.

Jij kent nu al mijn slimme streken,
ik ken allang jouw heksenspel.
Ik hoef niet meer om jou te smeken,
jij kent mijn zwakke plaatsen wel.
Soms liet ik jou te lang alleen,
misschien was wat je deed verkeerd,
maar ik had ook wel eens vriendinnen.
We waren jong en niet van steen
en zo hebben we dan toch geleerd:
je kunt toch altijd opnieuw beginnen.

Ik houd van jou,
met heel mijn hart en ziel
houd ik van jou.
Langs de zon en maan
tot aan het ochtendblauw,
ik houd nog steeds van jou.

We hebben zoveel jaar gestreden
tegen elkaar en met elkaar.
Maar rustig leven en tevreden
is voor de liefde een gevaar.
Jij huilt allang niet meer zo snel,
ik laat me niet zo vlug meer gaan,
we houden onze woorden binnen.
Maar al beheersen we het spel
een ding blijft toch altijd bestaan:
de zoete oorlog van het minnen.

Ik houd van jou,
met heel mijn hart en ziel
houd ik van jou.
Langs de zon en maan
tot aan het ochtendblauw,
ik houd nog steeds van jou.

Ik houd nog steeds van jou,
voorgoed van jou.

Liebe von später

Wenn Liebe so viele Jahre halten kann,
dann muss es wirklich Liebe sein,
trotz der vielen kalten Stunden,
der dummen Fehler und dem Schmerz.
Dieser ganze Raum um uns herum,
wo unser Bett immer gestanden hat,
trägt Spuren einer leidenschaftlichen Vergangenheit,
die wilde Leidenschaft scheint nun fort,
die süße Raserei vergeht,
die Waffen, mit denen wir damals kämpften.

Ich liebe dich,
mit ganzem Herzen und Seele
liebe ich dich.
Über die Sonne und den Mond
bis zum Morgenblau,
ich liebe dich immer noch.

Du kennst jetzt all meine cleveren Tricks,
ich kenne schon lange dein Hexenspiel.
Ich muss dich nicht mehr anflehen,
du kennst meine schwachen Seiten gut.
Manchmal ließ ich dich zu lange allein,
vielleicht war das, was du getan hast, falsch,
aber ich hatte auch mal Freundinnen.
Wir waren jung und nicht aus Stein
und so haben wir doch gelernt:
man kann immer wieder neu anfangen.

Ich liebe dich,
mit ganzem Herzen und Seele
liebe ich dich.
Über die Sonne und den Mond
bis zum Morgenblau,
ich liebe dich immer noch.

Wir haben so viele Jahre gekämpft
gegeneinander und miteinander.
Aber ruhig leben und zufrieden
ist für die Liebe eine Gefahr.
Du weinst schon lange nicht mehr so schnell,
ich lasse mich nicht mehr so schnell gehen,
wir halten unsere Worte zurück.
Aber auch wenn wir das Spiel beherrschen,
eines bleibt immer bestehen:
der süße Krieg der Liebe.

Ich liebe dich,
mit ganzem Herzen und Seele
liebe ich dich.
Über die Sonne und den Mond
bis zum Morgenblau,
ich liebe dich immer noch.

Ich liebe dich immer noch,
für immer dich.

Escrita por: Gérard Jouannest / Jacques Brel