Vroeger moest ik
Vroeger moest ik twee keer groeten
Voor iemand mij pas zag
Maar nu knikken vreemde mensen
Mij vriendelijk gedag
Mensen die iets van mij willen
Krijgen nooit een kleur
En ze kloppen op mijn schouder
Inplaats van op de deur
Je haalt je in een handomdraai
Heel wat op de hals
Maar elk applaus dat heeft zijn prijs
Dat is een waarheid als
Laat maar waaien
Ga maar naar de bliksem toe
Van altijd en eeuwig
Word ik af en toe zo moe
Vroeger moest ik twee keer groeten
Voor iemand mij pas zag
Maar nu knikken vreemde mensen
Mij vriendelijk gedag
Laat maar waaien
Ga maar naar de bliksem toe
Van altijd en eeuwig
Word ik af en toe zo moe
Früher musste ich
Früher musste ich zweimal grüßen
Bevor mich jemand sah
Doch jetzt nicken fremde Leute
Mir freundlich zu, na ja
Menschen, die etwas von mir wollen
Bekommen nie ein Wort
Und sie klopfen mir auf die Schulter
Statt an die Tür, das ist mein Ort
Du holst dir im Handumdrehen
So einiges auf die Haut
Doch jeder Applaus hat seinen Preis
Das ist eine Wahrheit, die man glaubt
Lass es doch wehen
Geh doch zur Hölle
Von immer und ewig
Werd ich manchmal so müde
Früher musste ich zweimal grüßen
Bevor mich jemand sah
Doch jetzt nicken fremde Leute
Mir freundlich zu, na ja
Lass es doch wehen
Geh doch zur Hölle
Von immer und ewig
Werd ich manchmal so müde