De Kraanvogels
Soms denk, soms denk ik wel dat de soldaten
Die in de oorlogen gevallen zijn
Niet onder witte kruisen zijn begraven
Maar dat ze kraanvogels geworden zijn
Ze roepen ons uit lang voorbije tijden
Hun hese stemmen roepen in hun vlucht
't Is misschien daarom, dat wij zo dikwijls kijken
Diep in gedachten, naar de avondlucht
Daar, in de laatste lichtglans van de schemer
Gaat een vermoeide vogeltrek voorbij
Ik zie een lege plaats in hun geleed'ren
Misschien is dat de plek, bestemd voor mij
Als ik met hen de hemel zal bevolken
Voorbijtrek in het schemerend verschiet
Dan zie ik jullie uit de verre wolken
Dan roep ik jullie, die ik achterliet
Soms denk, soms denk ik wel dat de soldaten
Die in de oorlogen gevallen zijn
Niet onder witte kruisen zijn begraven
Maar dat ze kraanvogels geworden zijn
Ze roepen ons uit lang voorbije tijden
Hun hese stemmen roepen in hun vlucht
't Is misschien daarom, dat wij zo dikwijls kijken
Diep in gedachten, naar de trieste lucht
De Grullas
A veces pienso, a veces pienso que los soldados
Que cayeron en las guerras
No están enterrados bajo cruces blancas
Sino que se han convertido en grullas
Nos llaman desde tiempos pasados
Sus voces roncas llaman en su vuelo
Quizás por eso, que a menudo miramos
Profundamente pensativos, hacia el cielo al atardecer
Allí, en el último destello de luz del crepúsculo
Pasa una migración de aves cansadas
Veo un espacio vacío en sus filas
Quizás ese sea el lugar destinado para mí
Cuando yo poblé el cielo con ellos
Pasando en el horizonte crepuscular
Entonces los veo desde las lejanas nubes
Entonces los llamo, a aquellos que dejé atrás
A veces pienso, a veces pienso que los soldados
Que cayeron en las guerras
No están enterrados bajo cruces blancas
Sino que se han convertido en grullas
Nos llaman desde tiempos pasados
Sus voces roncas llaman en su vuelo
Quizás por eso, que a menudo miramos
Profundamente pensativos, hacia el triste cielo