Borgoña
A este lado de la cama donde duermo ahora
Donde me alejo del cora, corazón que un día fue mío
Quiero romper rutinas y costumbres
Pero si alguien me confunde
No quiero ocupar tu sitio
Sobraron likes en nuestra despedida
Fuimos punto de partida
Y un Borgoña derramado
Los sentimientos no son veteranos
Los sentimientos no son veteranos
El arte es como el amor
Cada uno entiende el suyo
Recupera corazón
Protegiendo del orgullo
Ahora nos toca sudar
Es difícil olvidar
Pero no será tan duro
El arte es como el amor
Cada uno va a su silla
Si lo intentas moldear
Siempre salen las astillas
Ahora nos toca sudar
Es difícil olvidar
Pero no será tan duro
A este lado mi memoria te ha olvidado
Mi rutina te ha saltado
Y ser feliz ya va conmigo
Me gusta que la soledad me encuentre
En la fiesta entre la gente
Y ya no me vea contigo
El arte es como el amor
Cada uno entiende el suyo
Recupera corazón
Protegiendo del orgullo
Ahora nos toca sudar
Es difícil olvidar
Pero no será tan duro
El arte es como el amor
Cada uno va a su silla
Si lo intentas moldear
Siempre salen las astillas
Ahora nos toca sudar
Es difícil olvidar
Pero no será tan duro
El arte es como el amor
Cada uno va a su silla
Si lo intentas moldear
Siempre salen las astillas
Súdate, amor, súdate
Súdate, amor, súdate
Borgoña
Aan deze kant van het bed waar ik nu slaap
Waar ik me verwijder van het hart, het hart dat ooit van mij was
Ik wil gewoontes en routines doorbreken
Maar als iemand me in de war brengt
Wil ik jouw plek niet innemen
Er waren genoeg likes bij onze afscheid
We waren het startpunt
En een gemorste Borgoña
Gevoelens zijn geen veteranen
Gevoelens zijn geen veteranen
Kunst is als de liefde
Iedereen begrijpt de zijne
Herstel je hart
Beschermend tegen trots
Nu is het onze beurt om te zweten
Het is moeilijk te vergeten
Maar het zal niet zo zwaar zijn
Kunst is als de liefde
Iedereen gaat naar zijn stoel
Als je het probeert te vormen
Komt er altijd splinters uit
Nu is het onze beurt om te zweten
Het is moeilijk te vergeten
Maar het zal niet zo zwaar zijn
Aan deze kant heeft mijn geheugen je vergeten
Mijn routine heeft je overgeslagen
En gelukkig zijn gaat nu met mij mee
Ik hou ervan dat de eenzaamheid me vindt
Op het feest tussen de mensen
En me niet meer met jou ziet
Kunst is als de liefde
Iedereen begrijpt de zijne
Herstel je hart
Beschermend tegen trots
Nu is het onze beurt om te zweten
Het is moeilijk te vergeten
Maar het zal niet zo zwaar zijn
Kunst is als de liefde
Iedereen gaat naar zijn stoel
Als je het probeert te vormen
Komt er altijd splinters uit
Nu is het onze beurt om te zweten
Het is moeilijk te vergeten
Maar het zal niet zo zwaar zijn
Kunst is als de liefde
Iedereen gaat naar zijn stoel
Als je het probeert te vormen
Komt er altijd splinters uit
Zweet, liefde, zweet
Zweet, liefde, zweet