395px

Praat je

Vanesa Martín

Hablas

Hablas, como cuando se habla de lo que nunca ha pasado
Casi duele el frío que reposa en tus labios
No entiendo la inercia de tus ojos a mi boca
Cuidas, que de tu lenguaje nunca nada comprometa
Y yo que me muero por soltarme la coleta
Y que sea tu cuerpo el que empiece a calentarme

Desde aquí, desde esta calma te puedo decir
Que hoy me rindo por última vez
No descarto volverte a besar
Pero el brillo caduca a las diez

No me tomes a mal corazón
Si te abrazo, te beso y me voy

Ya este juego se ha acabado
Cada uno por su lado
Si ya sé que estuvo bien
Desarmarnos por los pies

No perdamos el sentido
No podemos consentirlo
Yo no sé de sombra ni sabré

Cantas, de sobras sabes que tu eres la primera
Y yo que a sabina le bailé mas de una letra
Hoy me cuido el alma en los brazos de otro nombre

Desde aquí, desde esta calma te puedo decir
Que hoy me rindo por ultima vez
No descarto volverte a besar
Pero es que el brillo caduca a las diez

No me tomes a mal corazón
Si te abrazo, te beso y me voy

Ya este juego se ha acabado
Cada uno por su lado
Si ya sé que estuvo bien
Desarmarnos por los pies

No perdamos el sentido
No podemos consentirlo
Yo no sé de sombra ni sabré

Ya este juego se ha acabado
Cada uno por su lado
Si ya sé que estuvo bien
Desarmarnos por los pies

No perdamos el sentido
No podemos consentirlo
Yo no sé de sombra ni sabré

Praat je

Praat je, zoals wanneer je praat over wat nooit is gebeurd
Bijna doet de kou pijn die op je lippen rust
Ik begrijp de traagheid van je ogen naar mijn mond niet
Je zorgt ervoor dat je taal nooit iets compromitteert
En ik die sterft om mijn haar los te laten
En dat jouw lichaam begint me op te warmen

Van hieruit, vanuit deze rust kan ik je zeggen
Dat ik me vandaag voor de laatste keer overgeef
Ik sluit niet uit je weer te kussen
Maar de glans vervalt om tien uur

Neem het niet kwalijk, liefje
Als ik je omarm, je kus en dan ga

Dit spel is al afgelopen
Iedereen gaat zijn eigen weg
Als ik al weet dat het goed was
Om ons van elkaar te ontdoen

Laten we de zin niet verliezen
We kunnen het niet toestaan
Ik weet niets van schaduw en zal het nooit weten

Je zingt, je weet dat jij de eerste bent
En ik die meer dan één tekst voor Sabina heb gedanst
Vandaag zorg ik voor mijn ziel in de armen van een andere naam

Van hieruit, vanuit deze rust kan ik je zeggen
Dat ik me vandaag voor de laatste keer overgeef
Ik sluit niet uit je weer te kussen
Maar de glans vervalt om tien uur

Neem het niet kwalijk, liefje
Als ik je omarm, je kus en dan ga

Dit spel is al afgelopen
Iedereen gaat zijn eigen weg
Als ik al weet dat het goed was
Om ons van elkaar te ontdoen

Laten we de zin niet verliezen
We kunnen het niet toestaan
Ik weet niets van schaduw en zal het nooit weten

Dit spel is al afgelopen
Iedereen gaat zijn eigen weg
Als ik al weet dat het goed was
Om ons van elkaar te ontdoen

Laten we de zin niet verliezen
We kunnen het niet toestaan
Ik weet niets van schaduw en zal het nooit weten

Escrita por: