Inmunes
No finjas que no vas a oírme, sabes que lo harás
No dejes que el orgullo se lo lleve todo
Conozco esa mirada y sé
Que ahora puedo pasar
Dejemos las excusas
Que no nos llevan a nada
Acércame tus manos
Mira quien te habla
Este es mi corazón
Le puede la emoción de verte
Aquí, aquí y aquí
Tal vez lo nuestro no tenga remedio
Se convierta en un misterio
Que no acierta a resolverse
Quién sabe lo que la vida te da
Dónde se guarda esa mitad
Que no pretende devolverte
No supimos como hacerlo vida mía
Hicimos del invierno una costumbre
Le entregamos el relevo, al primero que cruzó
Ni tú ni yo, fuimos inmunes
Y queremos acercarnos cada día
Atragantados de fingir indiferencia
Permitimos la avaricia, estamos locos
Nos conformamos con tan poco
Volvemos al origen
Los detalles y la ausencia
A la ruta ambulante de
Leyendas sin motivo
La calle me devuelve
Con violencia las parejas
Como si se quisieran más
Tal vez lo nuestro no tenga remedio
Se convierta en un misterio
Que no acierta a resolverse
No supimos como hacerlo vida mía
Hicimos del invierno una costumbre
Entregamos el relevo al primero que cruzó
Ni tú ni yo, fuimos inmunes
Y queremos acercarnos cada día
Atragantados de fingir indiferencia
Permitimos la avaricia, estamos locos
Nos conformamos con tan poco
No finjas que no vas a oírme, sabes que lo harás
No dejes que el orgullo se lo lleve todo
Immunen
Doe niet alsof je me niet hoort, je weet dat je dat wel doet
Laat je trots niet alles wegnemen
Ik ken die blik en ik weet
Dat ik nu verder kan
Laten we de excuses achterwege laten
Die leiden ons nergens heen
Breng je handen dichterbij
Kijk wie er met je praat
Dit is mijn hart
Het kan de emotie van je te zien niet aan
Hier, hier en hier
Misschien is er voor ons geen oplossing
Wordt het een mysterie
Dat niet opgelost kan worden
Wie weet wat het leven je geeft
Waar die helft verborgen is
Die niet van plan is om je terug te geven
We wisten niet hoe we het moesten doen, mijn lief
We maakten van de winter een gewoonte
We gaven de fakkel door aan de eerste die voorbij kwam
Jij en ik, we waren niet immuun
En we willen elke dag dichterbij komen
Verstikt van het doen alsof we onverschillig zijn
We laten de hebzucht toe, we zijn gek
We nemen genoegen met zo weinig
We gaan terug naar het begin
De details en de afwezigheid
Naar de zwervende route van
Legendes zonder reden
De straat geeft me terug
Met geweld de koppels
Alsof ze elkaar meer willen
Misschien is er voor ons geen oplossing
Wordt het een mysterie
Dat niet opgelost kan worden
We wisten niet hoe we het moesten doen, mijn lief
We maakten van de winter een gewoonte
Gaven de fakkel door aan de eerste die voorbij kwam
Jij en ik, we waren niet immuun
En we willen elke dag dichterbij komen
Verstikt van het doen alsof we onverschillig zijn
We laten de hebzucht toe, we zijn gek
We nemen genoegen met zo weinig
Doe niet alsof je me niet hoort, je weet dat je dat wel doet
Laat je trots niet alles wegnemen