395px

Het Feest van de Tutú

Vanesa Martín

La Fiesta Del Tutú

De la fiesta blanca de tutú
De los halagos rotos y palabras huecas
El ruido que descansa en ti
En abrazos de nata y la cena indiscreta

Te agarré fuerte y libre a la vez
Nos sudamos la vida
Compartimos maleta, de la puerta me guardé un yoyó
Para hacerte un columpio con las manos abiertas

El misterio de dos almas
Que van de atrás a adelante
Protegiéndose del cuello
De la piel de otros amantes

Ni lo tuyo ni lo mío
Tal vez llegue a ser destino
Y seguimos gravitando
Cada uno en su camino, cada uno en su camino

Que yo te adiviné, te adiviné
Te saqué de un mundo donde nunca hay nadie
Tiré los disfraces y luego me dibujé
La reina del baile

Que yo te adiviné, te adiviné y se fue el silencio de tus noches frías
Desarmé soldados de legiones de algodón
Y te hice vida

De la charla me colgué por ti
Porque vamos a medias
Esquivando tormentas

En el mono de saberte al fin y
Querer que no salgas
De mi cama revuelta

El misterio de dos almas
Que van de atrás a adelante
Esta vez hay más en juego
Porque no puedo salvarte
Porque no puedo salvarte

Que yo te adiviné, te adiviné
Te saqué de un mundo donde nunca hay nadie
Tiré los disfraces y luego me dibujé
La reina del baile

Que yo te adiviné, te adiviné y
Se fue el silencio de tus noches frías
Desarmé soldados de legiones de algodón
Y te hice vida

Que yo te adiviné, te adiviné
Te saque de un mundo donde nunca hay nadie
Tiré los disfraces y luego me dibujé
La reina del baile

Que yo te adiviné, te adiviné
Y se fue el silencio de tus noches frías
Desarmé soldados de legiones de algodón
Y te hice vida

Het Feest van de Tutú

Van het witte feest van de tutú
Van de gebroken complimenten en holle woorden
Het geluid dat in jou rust
In omhelzingen van slagroom en het ongepaste diner

Ik greep je stevig en vrij tegelijk
We zweetten ons leven weg
We deelden een koffer, bij de deur hield ik een yo-yo
Om een schommel voor je te maken met open handen

Het mysterie van twee zielen
Die van achter naar voren gaan
Zich beschermend tegen de nek
Van de huid van andere geliefden

Niet het jouwe, niet het mijne
Misschien wordt het wel ons lot
En we blijven graviteren
Iedereen op zijn eigen pad, iedereen op zijn eigen pad

Want ik heb je geraden, ik heb je geraden
Ik haalde je uit een wereld waar nooit iemand is
Ik gooide de kostuums weg en toen tekende ik mezelf
De koningin van het bal

Want ik heb je geraden, ik heb je geraden en de stilte van je koude nachten is verdwenen
Ik ontmantelde soldaten van legers van katoen
En ik gaf je leven

Van het gesprek hing ik aan jou
Omdat we samen gaan
Stormen ontwijkend

In de sprongetje van je eindelijk te weten
En willen dat je niet weggaat
Uit mijn rommelige bed

Het mysterie van twee zielen
Die van achter naar voren gaan
Deze keer staat er meer op het spel
Omdat ik je niet kan redden
Omdat ik je niet kan redden

Want ik heb je geraden, ik heb je geraden
Ik haalde je uit een wereld waar nooit iemand is
Ik gooide de kostuums weg en toen tekende ik mezelf
De koningin van het bal

Want ik heb je geraden, ik heb je geraden en
De stilte van je koude nachten is verdwenen
Ik ontmantelde soldaten van legers van katoen
En ik gaf je leven

Want ik heb je geraden, ik heb je geraden
Ik haalde je uit een wereld waar nooit iemand is
Ik gooide de kostuums weg en toen tekende ik mezelf
De koningin van het bal

Want ik heb je geraden, ik heb je geraden
En de stilte van je koude nachten is verdwenen
Ik ontmantelde soldaten van legers van katoen
En ik gaf je leven

Escrita por: Vanesa Martín