Me Olvidé Del Azul
Llenaron nuestro techo de ventanas
Y detrás pusieron rejas imposibles de romper
Dijeron que volar estaba a un paso
Sin contarnos que del aire no te puedes sostener
Amor ya sabes la que se avecina
Somos jóvenes y viejos
Aunque no lo quieras ver
Me sé de ti hasta lo que no imaginas
Tú sigues sin saber muy bien qué hacer
Qué raro se hace el camino de vuelta
Que injusta la batalla de decir adiós
Dejemos las excusas en la puerta
Por si alguien se la lleva por error
Me olvidé del azul de un ayer
Que está dentro de mí
Tan solo quedan abrazos
Me olvidé de nacer cada mañana por ti
Ya te lloré y me dolió
Pero ya quiero seguir, seguir sin ti
Cayeron como un jarro de agua fría
Las palabras que dijimos ya no se podrán borrar
Yo me encerré en mi mundo de mentiras
Sin querer que amaneciera para no alargarlo más
No sé si detenerte de un portazo
O hacer que el guionista marque su final
No niego que me cueste más de un rato
Sentir como te alejas, sentir como te vas
Me olvidé del azul
De un ayer que está dentro de mí
Tan solo quedan abrazos
Me olvidé de nacer cada mañana por ti
Ya te lloré y me dolió
Pero ya quiero seguir
Me olvidé del azul
De un ayer que está dentro de mí
Tan solo quedan abrazos
Me olvidé de nacer cada mañana por ti
Ya te lloré y me dolió
Pero ya quiero seguir, seguir sin ti
Ik Vergeet Het Blauw
Ze vulden ons dak met ramen
En erachter zetten ze onbreekbare hekken
Ze zeiden dat vliegen maar een stap verwijderd was
Zonder ons te vertellen dat je je niet aan de lucht kunt vasthouden
Liefde, je weet wat er aan komt
We zijn jong en oud
Ook al wil je het niet zien
Ik weet meer van jou dan je je kunt voorstellen
Jij weet nog steeds niet goed wat je moet doen
Hoe vreemd is de weg terug
Hoe oneerlijk de strijd om vaarwel te zeggen
Laten we de excuses bij de deur achterlaten
Voor het geval iemand ze per ongeluk meeneemt
Ik vergat het blauw van een gisteren
Dat in mij zit
Er blijven alleen nog maar omhelzingen over
Ik vergat elke ochtend voor jou opnieuw te worden geboren
Ik heb al om je gehuild en het deed pijn
Maar ik wil verder, verder zonder jou
Ze vielen als een koude douche
De woorden die we zeiden kunnen niet meer gewist worden
Ik heb me opgesloten in mijn wereld van leugens
Zonder te willen dat de dageraad kwam om het niet langer te rekken
Ik weet niet of ik je met een klap de deur moet wijzen
Of de schrijver zijn einde moet laten bepalen
Ik ontken niet dat het me meer dan een tijdje kost
Te voelen hoe je weggaat, te voelen hoe je vertrekt
Ik vergat het blauw
Van een gisteren dat in mij zit
Er blijven alleen nog maar omhelzingen over
Ik vergat elke ochtend voor jou opnieuw te worden geboren
Ik heb al om je gehuild en het deed pijn
Maar ik wil verder
Ik vergat het blauw
Van een gisteren dat in mij zit
Er blijven alleen nog maar omhelzingen over
Ik vergat elke ochtend voor jou opnieuw te worden geboren
Ik heb al om je gehuild en het deed pijn
Maar ik wil verder, verder zonder jou