395px

We Wisten Niet Hoe We Moesten Houden

Vanesa Martín

No Nos Supimos Querer (part. Joaquín Sabina)

Un cariño que sangró
Un amor que no se olvida
Es la huella de una herida
Que deja una cicatriz

Pronunciamos las palabras
Que debieran ser prohibidas
Que amarga la despedida
No sé lo que no entendí

Y la vida haciendo vida
Ella sabe lo que hace
Me dijeron los que saben y yo casi les creí

Y en las noches pienso en ti
Y, a veces, cada noche pienso en ti

Pienso tanto en olvidarte, lo tengo entre ceja y ceja
Esa añoranza, no queja el tiempo que malgasté
Tú y yo no fuimos de paso, que nadie rompa el espejo
Aunque no llegamos lejos, yo tu corazón toqué

Tantas noches maldurmiendo
Tantas noches aprendiendo, a querernos como idiotas que no saben qué decir

Tantas noches corrigiendo nota a nota
La canción que no escribí

No nos supimos querer

Un reloj en la mesilla
Una Barbie desconchada
Unas fotos amarillas
Escupiendo realidad

La curva de mi cintura
Es un diablo que palpita
La que más me precipita y no me deja descansar

Y no hay toldo que dé sombra
Aún no sé qué va a venir
La voz de nadie me nombra
Después que me perdí

Tengo algún recuerdo vano
Callo más por lo que amo
Que por miedo a qué decir

Pienso tanto en olvidarte, lo tengo entre ceja y ceja
Esa añoranza, no queja del tiempo que malgasté
Tú y yo no fuimos de paso, que nadie rompa el espejo
Aunque no llegamos lejos, yo tu corazón toqué
Tantas noches maldurmiendo
Tantas noches aprendiendo
A querernos como idiotas que no saben qué decir

Tantas noches corrigiendo nota a nota
La canción que no escribí

No nos supimos querer

We Wisten Niet Hoe We Moesten Houden

Een liefde die bloedde
Een liefde die niet vergeten wordt
Het is het teken van een wond
Dat laat een litteken achter

Wij spreken de woorden uit
Dat zou verboden moeten worden
Hoe bitter is het afscheid
Ik weet niet wat ik niet begreep

En leven maakt leven
Ze weet wat ze doet
Degenen die het wisten, vertelden het mij en ik geloofde het bijna

En 's nachts denk ik aan jou
En soms, elke nacht, denk ik aan jou

Ik denk er zo veel over om je te vergeten, ik heb het tussen mijn wenkbrauwen
Dat verlangen klaagt niet over de tijd die ik verspil
Jij en ik liepen niet langs elkaar heen, dus niemand breekt de spiegel
Alhoewel we niet ver kwamen, raakte ik je hart

Zoveel nachten slecht geslapen
Zoveel nachten waarin we leren van elkaar te houden als idioten die niet weten wat ze moeten zeggen

Zoveel nachten noot voor noot corrigeren
Het lied dat ik niet schreef

We wisten niet hoe we van elkaar moesten houden

Een klok op het nachtkastje
Een gechipte Barbie
Enkele gele foto's
De realiteit uitspuwen

De ronding van mijn taille
Het is een kloppende duivel
Degene die mij het meest opjaagt en mij geen rust gunt

En er is geen luifel die schaduw kan bieden
Ik weet nog steeds niet wat er gaat komen
Niemands stem noemt mij
Nadat ik verdwaald was

Ik heb wat ijdele herinneringen
Ik ben stiller voor wat ik liefheb
Dat uit angst voor wat te zeggen

Ik denk er zo veel over om je te vergeten, ik heb het tussen mijn wenkbrauwen
Dat verlangen, geen klacht over de tijd die ik verspilde
Jij en ik liepen niet langs elkaar heen, dus niemand breekt de spiegel
Alhoewel we niet ver kwamen, raakte ik je hart
Zoveel nachten slecht geslapen
Zoveel nachten leren
Elkaar liefhebben als idioten die niet weten wat ze moeten zeggen

Zoveel nachten noot voor noot corrigeren
Het lied dat ik niet schreef

We wisten niet hoe we van elkaar moesten houden

Escrita por: